Yi hecesi map

Edebî bir olumsuzluk ve olumlu öneri olmak üzere iki kullanımı vardır.

Edebî bir sözcük olarak ꂸ, “hayır”, “değil” veya “hiçbir şey” anlamına gelebilir.

Nuosu Yi romanizasyonunda map diye yazılır; yaklaşık “ma” gibi söylenir ve ses perdesi düşer. Sondaki p, ek bir ünsüzü değil, alçalan düşük tonu gösterir. Nuosu Yi dilbilgisi üzerine bir kaynak ꂸ’yu fiilden sonra gelen ve konuşanın amacını belirten bir parçacık olarak da kaydeder: eyleme teşvik eder veya olumlu bir öneri sunar. Örneklerde ꃅꂸ konuşanın niyetini nazikçe aktarır; ꀋꂸ ise değerlendirme içeren bir sözü vurgular.

Yi yazısı nereden geliyor?

Modern Liangshan biçimi, eski bölgesel geleneklerden standartlaştırıldı.

Tarihsel olarak Cuan veya Wei diye anılan geleneksel Yi yazısı, bölgelere göre harf biçimleri ve yazım yönü bakımından değişiyordu. Yaygın bir anlatı, yazının yaratılmasını Yi geleneğinde yer alan Aki adlı kişiye Tang Hanedanı döneminde (618–907) atfeder; bu, doğrulanmış bir tarih değildir.

Bimo adı verilen Nuosu ritüel uzmanları Yi yazısını dinî, tıbbi, soy kütüğü ve kehanet metinlerinde kullanıyordu. 1485 tarihli bir bronz çan yazıtı, günümüze ulaşan eski örneklerden biridir; kâğıt ya da koyun derisi üzerindeki el yazmalarının yaklaşık 1500’den kaldığı aktarılır. Modern Liangshan standardı 1974’te tasarlandı ve 1980’de resmen ilan edildi. Geleneksel biçimlerden seçilerek Nuosu lehçesini hece yazısıyla, her hece için bir işaret kullanarak yazmak üzere oluşturuldu. Tüm Yi dilleri için ortak tek bir yazı değildir.

Karakter neden farklı görünüyor ya da görünmüyor?

Ekrandaki biçimi cihazındaki yazı tipi çizer.

Bu bir metin karakteridir; çizgilerinin biçimini kullanılan yazı tipi belirler. Yazı tipinin Yi yazısını desteklemesi karakterin görünüp görünmeyeceğini belirler. Destek yoksa ekranda boş bir kutu veya yerine geçen bir simge görünebilir.