Sylaba yi map

Ma literackie znaczenie przeczące i znaczenie pozytywnej sugestii.

Jako słowo literackie ꂸ może znaczyć „nie”, „nie robić” lub „nic”.

W romanizacji nuosu yi zapisuje się je jako map, wymawiane w przybliżeniu jak „ma” z opadającą wysokością głosu. Końcowe p oznacza niski opadający ton, a nie dodatkową spółgłoskę. Gramatyka nuosu yi odnotowuje też ꂸ po czasowniku jako partykułę aktu mowy, która zachęca do działania lub wyraża pozytywną sugestię. W jej przykładach ꃅꂸ grzecznie komunikuje zamiary mówiącego, a ꀋꂸ podkreśla oceniającą uwagę.

Skąd wzięło się pismo yi?

Współczesną formę Liangshan ujednolicono na podstawie starszych tradycji regionalnych.

Tradycyjne pismo yi, historycznie nazywane Cuan lub Wei, różniło się lokalnie znakami i kierunkiem zapisu. Według rozpowszechnionej opowieści stworzył je Aki, postać z tradycji yi, za panowania dynastii Tang (618–907); nie jest to potwierdzona historia.

Nuosuńscy specjaliści rytualni, zwani bimo, używali pisma yi do tekstów religijnych, medycznych, genealogicznych i wróżebnych. Inskrypcja na brązowym dzwonie z 1485 roku jest jednym ze starych zachowanych przykładów; rękopisy na papierze lub owczej skórze datuje się na około 1500 rok. Współczesny standard Liangshan opracowano w 1974 roku i oficjalnie ogłoszono w 1980 roku. Wybrano tradycyjne formy, by zapisywać dialekt nuosu sylabariuszem. Nie jest to jedno pismo dla wszystkich języków yi.

Dlaczego znak wygląda inaczej albo się nie wyświetla?

Kształt znaku rysuje czcionka na twoim urządzeniu.

To znak tekstowy, więc używana czcionka określa kształt jego kresek. Obsługa pisma yi przez czcionkę decyduje, czy znak się wyświetli; bez niej ekran może pokazać pusty kwadrat lub symbol zastępczy.