พยางค์อี๋ te

อักษรนี้แทนหนึ่งพยางค์ที่พูด ไม่ใช่คำทั้งคำ

ในการถอดเสียงภาษาอี๋เหลียงซานมาตรฐาน พยางค์นี้เขียนว่า te อักษร t ท้ายพยางค์บอกเสียงสูงระดับคงที่ p บอกเสียงต่ำตก และ x บอกเสียงสูงรอง เนื่องจาก te ไม่มีอักษรบอกวรรณยุกต์ท้ายพยางค์ จึงเป็นเสียงระดับกลางที่คงระดับอยู่ช่วงกลาง t ที่ขึ้นต้นเป็นพยัญชนะ อักษรอี๋หนึ่งตัวแทนหนึ่งพยางค์ ดังนั้น ꄮ เพียงตัวเดียวจึงไม่มีคำแปลภาษาไทยที่ตายตัว

ผู้พูดภาษาอี๋เหลียงซานมาตรฐานเรียกตนเองว่านั่วซู และใช้ระบบอักษรพยางค์นี้ ระบบนี้ใช้เขียนภาษาอี๋เหลียงซานโดยเฉพาะ ส่วนภาษาอี๋ถิ่นอื่นมีประเพณีการเขียนท้องถิ่นที่แตกต่างกัน

อักษรอี๋ถูกคิดค้นโดยคนคนเดียวหรือไม่?

ตำนานกำเนิดเรื่องหนึ่งกล่าวถึงอากิ แต่อักษรอี๋ท้องถิ่นมีหลายรูปแบบ

อักษรอี๋ดั้งเดิมซึ่งในอดีตเรียกว่า Cuan หรือ Wei ใช้เครื่องหมายเชิงความหมายแทนคำหรือแนวคิด ต่างจากอักษรพยางค์นี้ เครื่องหมายเหล่านั้นดูเหมือนไม่ได้พัฒนามาจากอักษรฮั่นที่ใช้เขียนภาษาจีน ตามตำนานเรื่องหนึ่ง อากิเป็นผู้สร้างอักษรโบราณในสมัยราชวงศ์ถัง (618–907)

นักวิชาการบางคนชี้ว่ามีจารึกที่อาจเก่าแก่กว่าหนึ่งพันปี ส่วนคำอธิบายที่ระมัดระวังมากกว่าระบุว่าตัวอย่างจารึกอนุสรณ์ที่ยังเหลืออยู่มีอายุราว 500 ปี รวมถึงจารึกบนระฆังสำริดลงวันที่ 1485 มีหลักฐานการใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่ต้นราชวงศ์หมิง และมีเอกสารกระดาษจากราวปี 1500 หลงเหลืออยู่ ก่อนการกำหนดมาตรฐาน ผู้เชี่ยวชาญพิธีกรรมอี๋ที่เรียกว่า bimo คัดลอกข้อความทางศาสนา เวทมนตร์ การแพทย์ และประวัติวงศ์ตระกูลตามประเพณีของแต่ละหมู่บ้าน อักษรท้องถิ่นต่างกันทั้งรูปอักษรและทิศทางการเขียน และการพิมพ์ยังมีจำกัดก่อนศตวรรษที่ 20 อักษรมาตรฐานเหลียงซานจัดทำขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้ในปี 1980 เพื่อส่งเสริมการอ่านออกเขียนได้ โดยเลือกรูปอักษรเหลียงซานดั้งเดิมและกำหนดทิศทางอ่านจากซ้ายไปขวา แต่ไม่ได้ตั้งใจให้ใช้กับภาษาอี๋ทุกถิ่น งานศึกษาในปี 2024 เกี่ยวกับป้ายโรงเรียนในเหลียงซานพบว่านักเรียนผสมอักษรอี๋ จีน และระบบเขียนอื่นตามพื้นที่ที่มี ขณะที่ครูมักชอบภาษาจีนและอังกฤษมาตรฐานมากกว่า

พิมพ์ ꄮ ได้อย่างไร?

ใช้วิธีป้อนข้อมูลภาษาอี๋ที่มีรายการอักษรให้เลือก

เอกสารของ Microsoft ในปี 2024 อธิบาย IME ภาษาอี๋สำหรับ Windows ว่าให้ป้อนเสียงด้วยแป้นพิมพ์ทั่วไป แล้วเลือกอักษรอี๋จากรายการตัวเลือก ป้อนพยางค์ถอดเสียง te แล้วเลือกรูปเสียงระดับกลางที่ไม่มีอักษรบอกวรรณยุกต์