Łączący akcent cyrkumfleksowy

Najpierw wpisz literę podstawową, a potem dodaj pływający akcent.

Jako znak łączący potrzebuje bezpośrednio przed sobą litery, którą modyfikuje. Wpisany sam może być widoczny osobno; jego pozycja zależy od czcionki i systemu wyświetlania.

Co oznaczał cyrkumfleks w starożytnej grece?

Oznaczał najpierw wzrost, a potem spadek tonu.

Rozpoznawalny poprzednik tego znaku należy do systemu akcentów starożytnej greki, prawdopodobnie uporządkowanego w Aleksandrii około 200 r. p.n.e. Przy długiej samogłosce oznaczał wzrost, a następnie spadek wysokości tonu w dwóch częściach samogłoski. Razem z akcentem ostrym i ciężkim pomagał wskazać wymowę.

Notatka Akademii Francuskiej z 2020 roku opisuje francuski cyrkumfleks jako ślad zanikłego s, jak w forêt obok forestier; mûr („dojrzały”) i mur („mur”) mają różne znaczenia. Notatka opisuje upowszechnianie się francuskich akcentów w druku, od włoskich drukarzy aldynskich po drukarnię rodziny Estienne. Portugalskie porozumienie ortograficzne z 1990 roku odnotowuje różnice między Brazylią a Portugalią, takie jak acadêmico/académico, i usuwa cyrkumfleks z voo.

Dlaczego cyrkumfleks leży inaczej nad różnymi literami?

Czcionka ustawia go odpowiednio do litery podstawowej.

Wskazówki Unicode dotyczące wyświetlania dopasowują jego położenie do wysokości i szerokości podstawy. Dlatego i z tym znakiem (î) i W z nim (Ŵ) mogą wyglądać inaczej; dopasowania dokonuje czcionka i system wyświetlania.

Samodzielny daszek ^ zajmuje własne miejsce w tekście. Litera modyfikująca ˆ także jest osobnym znakiem; żaden z nich nie łączy się z poprzedzającą literą tak jak ten znak.