เครื่องหมายบรีฟคู่ประกอบด้านล่าง

เชื่อมสัญลักษณ์เสียงสองตัวให้เป็นหน่วยเสียงเดียว

การเขียนเสียงใช้บันทึกเสียงพูด ในชุดอย่าง m͜b, k͜x หรือ t͜s เครื่องหมายนี้บอกให้อ่านสัญลักษณ์ทั้งคู่เป็นหน่วยเสียงเดียว ไม่ใช่เสียงแยกกันสองเสียง อาจใช้แทนเสียงกักเสียดแทรก ซึ่งเริ่มจากการปิดกั้นลมชั่วครู่แล้วปล่อยออกมาพร้อมแรงเสียด หรือแทนเสียงสองเสียงที่เกิดพร้อมกัน

International Phonetic Alphabet (IPA) ซึ่งเป็นระบบเขียนเสียงพูด อนุญาตให้วางเส้นเชื่อมไว้เหนือหรือใต้ตัวอักษร ทั้งสองตำแหน่งแสดงความสัมพันธ์ทางเสียงแบบเดียวกัน เลือกตำแหน่งที่ทำให้เครื่องหมายอื่นอ่านได้ชัด

ทำไมจึงเรียกว่ายัติภังค์ปาปิรุส?

ในต้นฉบับภาษากรีก เครื่องหมายนี้เชื่อมส่วนต่าง ๆ ของคำ

ปาปิรุสกรีกคือข้อความที่เขียนบนแผ่นซึ่งทำจากต้นปาปิรุส เครื่องหมายด้านล่างนี้ใช้เชื่อมส่วนของคำประสมที่เป็นคำเดียวกัน พิพิธภัณฑ์บริติชปาปิรุส 3036 เก็บตัวอย่างการใช้แบบนี้ไว้ ส่วนปาปิรุสออกซีรินคัส 2436 ซึ่งเป็นเอกสารกรีกอีกฉบับ แสดงเครื่องหมายนี้ในโน้ตดนตรี โดยเชื่อมพยางค์ที่ร้องหนึ่งพยางค์กับโน้ตสองตัว

ชื่อยัติภังค์ปาปิรุสกล่าวถึงการใช้ในต้นฉบับ ในการเขียนเสียง เครื่องหมายนี้เชื่อมสัญลักษณ์เสียงแทน เมื่อฉบับพิมพ์แยกส่วนของคำด้วยช่องว่าง ก็ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องหมายเชื่อมแบบเดิม

ทำไม ͜ จึงอยู่ผิดตำแหน่ง?

ต้องวางไว้ระหว่างตัวอักษรสองตัวที่ต้องการเชื่อม

เขียนชุดอย่าง t͜s ให้ต่อเนื่องกัน โดยไม่เว้นวรรคระหว่างตัวอักษรกับเครื่องหมาย อักขระแยกต่างหาก ‿ ใช้เชื่อมข้ามขอบเขตได้ แต่ไม่ได้รวมสัญลักษณ์เสียงสองตัวให้เป็นหน่วยเดียว

ฟอนต์บางแบบวางเส้นเชื่อมไม่พอดี หรือทำให้ชนกับเครื่องหมายตัวยก ตัวห้อย หรือเครื่องหมายอื่น ฟอนต์ที่รองรับการจัดตำแหน่งเครื่องหมายเสียงอาจช่วยได้ หากด้านล่างแน่นเกินไป ให้ย้ายเส้นเชื่อมไปอีกด้าน