Khitan-teken 𘭙 uit het kleine schrift

𘭙 is een teken voor een klank in het kleine Khitan-schrift. Een wetenschappelijke reconstructie leest het als oŋ: een “o” gevolgd door de eindklank “ng” in het Engelse woord “sing”. Meestal draagt het één klank bij aan een groep tekens die samen een woord vormt.

Tekensymbool

Wat betekent 𘭙

Een wetenschappelijke reconstructie geeft de klank oŋ. Daniel Kanes tekenindex uit 2009 vermeldt die waarde; ŋ staat voor de eindklank “ng” in het Engelse woord “sing”.

Lees oŋ als een klank, niet als een vertaling. Fonogrammen — tekens voor klanken — vormen meestal woordgroepen. Binnen verticale kolommen lees je de tekens van links naar rechts en daarna van boven naar beneden; de kolommen lopen van rechts naar links.

Hoe ontwikkelde het kleine Khitan-schrift zich?

Onder de Liao was het een manier om Khitan te schrijven.

Yelü Diela ontwikkelde het schrift rond 925 om Khitan te schrijven. De vormen waren gebaseerd op Chinese karakters; het Oeigoerse schrift kan het klanksysteem hebben beïnvloed. De bewaarde teksten zijn vooral grafinscripties die in stenen platen zijn gekerfd.

Een catalogus uit 2017 noemt een grafinscriptie uit 1053 als het oudste bewaarde voorbeeld. De Jin-dynastie verbood het schrift in 1191; het latere Jurchen-schrift nam elementen over uit zowel het grote als het kleine Khitan-schrift.