Khitaans klein-schriftteken 18BCD

Beide schrijfwijzen komen voor in wetenschappelijke reconstructies van de klank.

Een referentietranscriptie geeft “yô”, een andere “yo”. Onderzoekers leiden de klanken af door terugkerende schrijfwijzen in bewaard gebleven inscripties te vergelijken. Het verschil weerspiegelt dus concurrerende reconstructies.

Hoe ontwikkelde het Khitaanse kleine schrift zich?

Het werd gemaakt om Khitaans te schrijven en overleefde de Liao-dynastie.

Yelü Diela maakte het kleine schrift rond 925 om Khitaans te schrijven, naast het afzonderlijke Khitaanse grote schrift. De vormen waren gebaseerd op Chinese karakters; historische bronnen verbinden het klankgerichte ontwerp met het Oeigoerse schrift. Het schrift gebruikte tekens voor klanken en hele woorden. Klanktekens werden meestal in groepen samengevoegd om een woord te spellen.

Een studie uit 2025 noemt het grafschrift van Yelü Yugulin Taishi — een ingekerfd gedenkteken uit de Chongxi-periode van de Liao-dynastie — de oudst bekende inscriptie in het kleine schrift. Onder de Liao dienden beide Khitaanse schriften voor officiële registraties en onder meer diplomatie, poëzie en boekvertalingen; inscripties in het kleine schrift zijn ook bewaard op spiegels en andere voorwerpen. Na de val van de Liao bleef het Khitaanse schrift onder de Jin in gebruik, totdat een decreet in 1191 het officiële gebruik beëindigde. De Jurchen namen later de Khitaanse grote en kleine schriften als voorbeeld voor hun eigen schriften.