Meroïtisch cursief logogram rmt

𐦾 is een woordteken dat voorzichtig wordt uitgelegd als ‘mensen’ of ‘personen’.

Een voorzichtige vertaling van het Meroïtische rmt is ‘mensen’ of ‘personen’: de naam rmt in Latijnse letters verwijst naar het Egyptische rmT, dat ‘mensen’ betekent. Unicode deelt het teken in bij de Meroïtische logogrammen die zijn afgeleid van het Demotisch, een cursieve vorm van het Egyptische schrift. Het Meroïtisch is in 2026 nog maar gedeeltelijk ontcijferd; dit is dus een bruikbare uitleg, geen volledige vertaling.

In Meroïtisch schrift staat het voor een heel woord en komt het meestal voor in regels die van rechts naar links worden gelezen. In een transcriptie blijft het één woordteken; rmt is de naam, niet een reeks van drie letters die je apart uitspreekt.

Waarom ontstond het Meroïtisch cursief?

Het bood een algemeen gebruikte schrijfvorm voor het Meroïtisch.

Het Meroïtisch cursief ontstond in de derde eeuw v.Chr.; de oudste gedateerde tekst in Meroïtisch cursief die de gids van Mnamon noemt, dateert van ongeveer 200 v.Chr. Het werd gebruikt om de Meroïtische taal van het oude koninkrijk Koesj te schrijven.

De vormen ontwikkelden zich uit het Demotisch, een cursieve vorm van het Egyptische schrift. Meroïtische hiërogliefen stonden op monumentale tempel- en koningsinscripties; cursief was de algemeen gebruikte stijl. De twee vormen waren dus niet onderling verwisselbaar.

Na de vierde eeuw n.Chr. werd het Meroïtisch geleidelijk vervangen door het Nubisch; in de zesde eeuw hadden Koptische schriftvormen de Meroïtische schriften verdrongen.