Tangut-component 235

Gebruik een Tangut-invoermethode zoals Rime Xunpin. Die accepteert klanktranscripties in Latijnse letters, strepen, codes op basis van de vier hoeken van een teken of invoer via componenten.

Dit is een structureel onderdeel: onderzoekers gebruiken delen zoals 𘣪 om volledige Tangut-tekens te beschrijven en te indexeren. Sommige Tangut-naslagwerken noemen zulke delen radicalen: componenten die woordenboekvermeldingen ordenen. Een digitale index bij Li Fanwens Tangut-woordenboek deelt ze in naar positie en koppelt de kopjes 235 en 236; 235 is dus een indexlabel, geen vertaling. Het volledige teken draagt de uitspraak en betekenis.

Het Tangut-schrift werd in 1036 besteld door Li Yuanhao, heerser van Westelijke Xia, een door Tangut geleide staat, en ontwikkeld door Yeli Renrong en andere geleerden. Het werd geïnspireerd door het Chinese schrift en volgde het eerdere voorbeeld van het Khitan-schrift, dat door het Khitan-volk werd gebruikt, maar bleef een eigen schrift. Het diende de staatsidentiteit en boeddhistische geschriften; overgeleverde teksten omvatten vertalingen van Chinese en Tibetaanse boeddhistische werken, klassieken, militaire teksten en literatuur.

Waarom verschijnt dit teken als een vierkantje?

Je lettertype ondersteunt Tangut mogelijk niet. De documentatie van Noto Serif Tangut vermeldt ondersteuning voor Tangut-componenten; oudere wetenschappelijke indexen noemen ook de lettertypen Mojikyo en BabelStone. Lettertypen kunnen hetzelfde teken met andere streken tekenen. Een vierkantje voor een ontbrekend teken betekent dat het geselecteerde lettertype het niet kan weergeven.