Tangut bileşeni 394

Bir karakterin sol tarafını gösteren işaretin kısaltmasıdır.

Tangut karakterlerinin yapısını anlatan bir başvuru eseri olan Homofonlar ve Yazı Denizi Birleşik Baskısı’nın “C” olarak kataloglanmış, günümüze ulaşan el yazması nüshasında 𘦉, “sol taraf” konum işareti 𘊱’nin kısa biçimidir. Bu, gösterimin bir parçanın yerini nasıl belirttiğini açıklar; 𘦉’yi “sol” anlamına gelen sıradan bir Tangutça sözcük yapmaz.

Unicode’un Tangut bileşenleri listesi dizinleme ve çözümleme amacı taşır; uzmanlar tek bir bileşen sistemi üzerinde birleşmez. Bu nedenle tek başına bir bileşenin sabit bir çevirisi yoktur: belirli bir karakterde anlam, ses ya da yapı gösterebilir.

Tangut yazısı neden oluşturuldu?

Bir devletin kendi dilini yazmasına ve Budist metinleri çevirmesine yardımcı oldu.

Xixia yazısı olarak da bilinen Tangut yazısı, Çin’in kuzeyindeki bir devletin dilini yazmak için oluşturuldu. Tangut yazısının belgelenmiş en erken dönemi 1036–1038’dir: devlet yazışmalarında kullanılmış, 1038’de bir kurul Budist sutralarını Tangutçaya çevirmeye başlamıştır. Proje, Song Çin’inden farklı bir kimliği de ifade ediyordu. Tasarımcılar Çin karakter oluşturma ilkelerinden ve komşu Kitanların devlet yazısı geleneğinden yararlandı; Tangut yazısı kendine özgü bir yazı sistemiydi, farklı yazı tipinde Çin karakterleri değildi.

Kullanımı kutsal metinlerden Tangutçaya çevrilen Konfüçyüsçü, askerî, ansiklopedik ve edebî Çin eserlerine yayıldı. Tangut yazısı daha sonraki Yuan ve Ming dönemi topluluklarında da kullanılmaya devam etti; Budist ritüel formülleri olan dhāraṇī’leri taşıyan iki taş sütun 1502 tarihli olup bilinen en geç tarihlenebilir Tangut malzemeleridir.