Odwrócony sztylet

W Palaeotype ⸸ oznacza spółgłoskę retrofleksyjną; w kornijskim miał inną funkcję. Palaeotype to alfabet fonetyczny Alexandra Ellisa, służący do zapisywania dźwięków mowy. W jego pracy z 1869 roku o wymowie dawnego angielskiego ⸸ po spółgłosce oznaczał, że czubek języka zawija się do tyłu, w stronę podniebienia. d⸸ i t⸸ pokazują wariant dźwięczny i bezdźwięczny: spółgłoski podobne do d i t wymawiane z takim ułożeniem języka. ⸸ modyfikuje spółgłoskę, nie jest samodzielnym znakiem interpunkcyjnym.

W pracy Edwarda Lhuyda z 1707 roku o języku kornijskim ⸸ oznaczał słowa z „współczesnego kornijskiego”; pionowy sztylet † wskazywał formy znalezione w słowniku starokornijskim. Para rozróżniała źródła, w których zapisano słowa, a nie ich wymowę.

Co oznacza odwrócony sztylet, gdy ktoś go wysyła?

Jeśli pojawia się sam w zwykłej wiadomości, zapytaj nadawcę, o jaki zapis chodzi. Udokumentowane zastosowania są specjalistyczne i zależą od kontekstu: transkrypcja fonetyczna może używać go do oznaczenia retrofleksji, a Lhuyd stosował go w tekstach kornijskich do wskazywania źródła. Otaczający tekst podpowiada właściwą interpretację.

Dlaczego odwrócony sztylet wygląda inaczej w różnych czcionkach?

Czcionka może zmienić jego kształt, ale nie sam znak. Czcionka bez ⸸ może wyświetlić kwadrat zastępczy, znak zapytania lub puste miejsce; czcionki obsługujące ten znak mogą różnie rysować jego kreski. Sprawdź otaczający zapis, zanim uznasz go za inny symbol.