Varyasyon Seçici 137

Önceki karakterin glif biçimine yönelik görünmez bir talimattır. Tek başına bir resmi veya telaffuzu yoktur; sayısı da “137. varyantı” istemez. Belirli bir sonuç ancak temel karakter ile seçicinin oluşturduğu dizinin tamamıyla tanımlanır. Tek başına durduğunda görünmez metin üst verisi olarak değerlendirilmelidir.

Unicode dönemindeki tasarım, düz metindeki bir sorunu çözmek üzere gelişti: Çince, Japonca veya Korece yazılarda kullanılan bir ideogramın (CJK) farklı glif biçimleri adlarda, yayınlarda, resmî belgelerde veya akademik çalışmalarda önem taşıyabilir; belge yine de seçilen biçimi metin olarak saklamalıdır. 2003 tarihli bir Unicode önerisi, varyasyon seçicileri yalnızca yazı tipi seçimine bağlı kalmadan CJK glif varyantlarını denemenin bir yolu olarak açıklar. Daha sonra oluşturulan İdeografik Varyasyon Veritabanı (IVD), kayıtlı temel karakter-seçici çiftlerine sabit tanımlar verir. Japonca kişi ve yer adı kayıtlarında bu hassasiyet, gereken yazılı biçimi koruyabilir.

Biri bunu tek başına gönderirse ne anlama gelir?

Genellikle bir mesaj değil, biçimlendirme üst verisidir. Varsayılan olarak yok sayılabilir; bu nedenle önceki karakter desteklenen bir çift oluşturmuyorsa yazılım işareti göstermeyebilir.

Kayıtlı bir ideogramdan sonra gelirse uyumlu bir yazı tipi ve uygulama istenen varyantı gösterebilir. Dizi kayıtlı değilse veya yazı tipi farklı bir IVD koleksiyonu kullanıyorsa temel karakter olağan biçimini koruyabilir ya da desteklenen başka bir biçimde gösterilebilir. Bu bir görüntüleme uyumsuzluğudur, gizli bir duygusal işaret değil.