พยางค์ยี Hap

ใช้เขียนหนึ่งพยางค์ในอักษรยีเหลียงซานมาตรฐาน

ภาษายีเหลียงซาน ซึ่งเรียกอีกชื่อว่านั่วซู ใช้ตัวอักษรที่แต่ละตัวแทนหนึ่งพยางค์ที่ออกเสียง ꉴ ช่วยเขียนคำภาษายี แต่เมื่ออยู่เดี่ยว ๆ จะไม่ได้บอกความหมายของคำได้ครบถ้วน

อักษรยีพัฒนาขึ้นจากธรรมเนียมในแต่ละภูมิภาค และยังไม่ทราบต้นกำเนิดที่แน่ชัด นักวิชาการบางคนมองจารึกบนวัตถุจากสมัยฮั่นตะวันตกว่าอาจเป็นหลักฐานยุคแรก แต่การระบุเช่นนี้ยังเป็นที่โต้แย้ง ระฆังสำริดจากกุ้ยโจวที่ลงวันที่ไว้ว่า 1485 เป็นตัวอย่างขนาดใหญ่เก่าแก่ที่ยังหลงเหลืออยู่ และยังมีเอกสารภาษายีบนกระดาษที่สืบย้อนไปได้ถึงราว 1500 บีโม ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพิธีกรรมของชาวยี คัดลอกข้อความเกี่ยวกับพิธีกรรมทางศาสนาและไสยศาสตร์ การแพทย์ และลำดับวงศ์ตระกูลภายในสายตระกูลท้องถิ่น จึงช่วยรักษารูปแบบประจำภูมิภาคไว้ มาตรฐานเหลียงซานริเริ่มขึ้นในปี 1974 และประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี 1980 มาตรฐานนี้เชื่อมโยง ꉴ กับรูปแบบดั้งเดิมของเหลียงซาน แต่ไม่ได้เป็นตัวแทนของอักษรหรือภาษาถิ่นยีในอดีตทั้งหมด

ทำไม ꉴ จึงแสดงเป็นสี่เหลี่ยมได้?

ฟอนต์ที่ไม่รองรับอักษรยีอาจแสดงเป็นช่องว่างหรือสี่เหลี่ยมแทน

หากไม่มีฟอนต์ที่รองรับอักษรยี ꉴ อาจแสดงเป็นช่องว่าง สี่เหลี่ยม หรืออักขระทดแทน ฟอนต์ที่รองรับอักษรยีจะแสดงรูปอักขระที่ควรเป็นได้โดยไม่เปลี่ยนตัวอักษรในข้อความ มาตรฐานเหลียงซานเขียนจากซ้ายไปขวา ส่วนธรรมเนียมการเขียนยีบางแบบในอดีตใช้ทิศทางอื่น รูปอักขระที่ต่างกันไม่ได้แปลว่าความหมายต่างกันเสมอไป