Arabische hamza onder

Het plaatst het hamza-teken onder een basisletter. In het Arabisch staat hamza voor een korte sluiting in de keel; deze combinerende vorm is een spellingonderdeel. De functie hangt daarom af van de taal en de tekens eromheen.

Het Arabische schrift ontwikkelde zich uit het Nabatees-Aramees, een oudere Aramese schriftvorm, en het hamza-teken kreeg geleidelijk zijn vorm. Vroege Koranmanuscripten gebruikten rode stippen om hamza aan te geven; het vroegst gerapporteerde gebruik van een herkenbaar moderne hamza in Arabisch proza staat in een Leids manuscript uit 866 CE.

In het Perzisch en Urdu worden hamza-tekens ook gebruikt voor ezafe, een korte klinker die woorden met elkaar verbindt; het Kasjmiri gebruikt een combinerend hamza-teken in de klinkernotatie. Arabische leestradities verschillen erin of de glottisslag behouden blijft.

Is ٕ hetzelfde als إ?

Nee. ٕ is een combinerend teken; إ is de volledige letter. Unicode geeft إ canoniek weer als de Arabische letter alif gevolgd door ٕ: de schrijfvorm is hetzelfde, maar de tekenreeks verschilt. Gebruik إ voor gewone Arabische spelling; ٕ komt na een basisletter wanneer tekst bewust is ontleed.

De positie kan veranderen als Arabische tekens opnieuw worden gerangschikt. Om hamza onder een kasra te houden, het korte klinkerteken onder een Arabische letter, voeg je U+034F, de combining grapheme joiner (CGJ), in tussen de kasra en ٕ.