Arabische letter E, eindvorm

Nee. Het is de eindvorm van de Oeigoerse letter ې.

In Oeigoers dat met het Arabische schrift wordt geschreven, staat de basisletter ې voor de klinker e. Letters in dit schrift verbinden meestal en veranderen van vorm afhankelijk van hun positie; gewone tekst slaat de basisletter op en de tekstvormgeving kiest de zichtbare vorm. ﯥ is de Arabische presentievorm voor de eindpositie: een compatibiliteitsteken dat de vorm opslaat, geen tweede spelling.

Oeigoers schrift is minstens sinds de 6e eeuw n.Chr. aangetoond, voordat de Oeigoeren een van het Arabische schrift afgeleid schrift overnamen. Chagatai was een latere literaire taal die met een Arabisch afgeleid schrift werd geschreven. De moderne Oeigoerse spelling in Arabisch schrift kreeg rond 1920 vorm en paste het schrift aan om Oeigoerse klinkers zoals e expliciet te schrijven. De basisletter ې is ook aangetoond in Arabisch schrift voor Kazachs, Kirgizisch en Chagatai.

Hoe typ ik de Oeigoerse E?

Typ ې voor gewone Oeigoerse tekst.

Gebruik een Oeigoerse invoermethode voor de basisletter ې. De tekstvormgeving gebruikt de omringende letters om de verbindingsvorm weer te geven; die kan eruitzien als ﯥ zonder U+FBE5 op te slaan.

Voer U+FBE5 alleen rechtstreeks in wanneer een oud bestand, een glyftest of een andere technische taak deze vooraf gevormde vorm specifiek vereist.

Waarom kan ﯥ als een vierkant verschijnen?

Sommige lettertypen missen de expliciete glyph ﯥ.

Arabische tekst krijgt verbindingsvormen normaal gesproken door vormgeving op basis van de context. Een lettertype kan ې in gewone Oeigoerse tekst goed weergeven, maar geen glyph voor ﯥ hebben; dan ontbreekt het teken of verschijnt het als een vierkant.