อักษรอาหรับ E รูปท้าย

ไม่ใช่ แต่เป็นรูปท้ายของอักษรอุยกูร์ ې

ในภาษาอุยกูร์ที่เขียนด้วยอักษรอาหรับ อักษรพื้นฐาน ې แทนเสียงสระ e อักษรในระบบนี้มักเชื่อมต่อและเปลี่ยนรูปตามตำแหน่ง ข้อความทั่วไปเก็บอักษรพื้นฐานไว้ แล้วระบบจัดรูปข้อความเลือกรูปที่แสดง ﯥ เป็นรูปแสดงอักษรอาหรับสำหรับตำแหน่งท้าย เป็นอักขระเพื่อความเข้ากันได้ที่เก็บรูปไว้ ไม่ใช่การสะกดอีกแบบ

มีหลักฐานการเขียนภาษาอุยกูร์อย่างน้อยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ก่อนชาวอุยกูร์จะรับระบบเขียนที่พัฒนาจากอักษรอาหรับ ภาษาชากาไตเป็นภาษาวรรณกรรมที่เกิดขึ้นภายหลังและเขียนด้วยระบบอักษรที่พัฒนาจากอาหรับ อักขรวิธีภาษาอุยกูร์สมัยใหม่ที่ใช้อักษรอาหรับเริ่มเป็นรูปเป็นราวราวปี 1920 โดยปรับระบบเขียนให้เขียนเสียงสระอุยกูร์ เช่น e ได้อย่างชัดเจน อักษรพื้นฐาน ې ยังมีบันทึกการใช้ในภาษา kazakh, kyrgyz และชากาไตที่เขียนด้วยอักษรอาหรับ

จะพิมพ์ E ภาษาอุยกูร์อย่างไร?

ข้อความอุยกูร์ทั่วไปให้พิมพ์ ې

ใช้วิธีป้อนข้อมูลภาษาอุยกูร์เพื่อพิมพ์อักษรพื้นฐาน ې ระบบจัดรูปข้อความจะใช้อักษรข้างเคียงกำหนดรูปเชื่อม ซึ่งอาจแสดงคล้าย ﯥ โดยไม่ได้เก็บ U+FBE5

ป้อน U+FBE5 โดยตรงเฉพาะเมื่อไฟล์เก่า การทดสอบรูปอักษร หรืองานทางเทคนิคอื่นต้องใช้รูปที่กำหนดไว้ล่วงหน้านี้โดยเฉพาะ

ทำไม ﯥ จึงอาจแสดงเป็นช่องสี่เหลี่ยม?

แบบอักษรบางชุดไม่มีรูปอักษรเฉพาะของ ﯥ

ข้อความอาหรับมักได้รูปเชื่อมจากการจัดรูปตามบริบท แบบอักษรอาจแสดง ې ในข้อความอุยกูร์ทั่วไปได้ถูกต้อง แต่ไม่มีรูปอักษรสำหรับ ﯥ ทำให้อักขระนี้ไม่แสดงหรือกลายเป็นช่องสี่เหลี่ยม