ตะเกียบ

คนส่งกำลังนึกถึงเรื่องของกิน แต่ไม่ได้แปลว่าชวนเสมอไป ให้ดูข้อความรอบข้างประกอบ ถ้ามีเวลาหรือเครื่องหมายคำถาม (“เย็นนี้ไหม? 🥢”) แปลว่าชวนไปกินด้วยกัน แต่ถ้าแปะไว้ใต้รูปอาหารหรือส่งมาตัวเดียว มักเป็นแค่อารมณ์หิวหรืออวดมื้อที่กำลังกินอยู่

เพราะตะเกียบใช้กับอาหารได้หลายอย่าง อีโมจิตัวเดียวจึงยังไม่ได้บอกเมนู คนส่วนใหญ่จึงมักส่งคู่กับ 🍜, 🍣, 🥟 หรือ 🥡 เมื่อต้องการระบุให้ชัดว่าอยากกินอะไร

ประวัติและมารยาทบนโต๊ะอาหารของตะเกียบจริงๆ เป็นอย่างไร?

ตะเกียบคืออุปกรณ์กินข้าวประจำวันของเอเชียตะวันออกและเวียดนาม มีใช้ในจีนมานานกว่าสามพันปี — โดยเรียกว่า ไคว่จื่อ (kuàizi, 筷子) — ก่อนจะแพร่ไปยังญี่ปุ่น (ฮาชิ, hashi, 箸) เกาหลี (ช็อตการัก, jeotgarak, 젓가락) และเวียดนาม (เดี๋ยว, đũa) ส่วนในไทยและประเทศเพื่อนบ้านในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อุปกรณ์หลักประจำโต๊ะคือช้อนกับส้อม โดยใช้ตะเกียบกับก๋วยเตี๋ยว บะหมี่ ติ่มซำ สุกี้ หรืออาหารจีน-ญี่ปุ่น-เกาหลีเป็นหลัก

แม้อีโมจิจะวาดเป็นตะเกียบไม้หรือตะเกียบเคลือบคู่เดียวแบบกลางๆ แต่ตะเกียบจริงในแต่ละประเทศมีรูปทรงต่างกันชัดเจน ตะเกียบจีนจะยาวและปลายมนเพื่อเอื้อมคีบกับข้าวส่วนกลางโต๊ะ ตะเกียบญี่ปุ่น (hashi) จะสั้นกว่าและปลายเรียวแหลมเพื่อเลาะก้างปลาได้ง่าย ส่วนตะเกียบเกาหลี (jeotgarak) ตามธรรมเนียมทำจากโลหะแบนและใช้คู่กับช้อนด้ามยาวสำหรับตักข้าวและซุปเสมอ

ข้อห้ามบนโต๊ะอาหารที่ทุกวัฒนธรรมนี้ถือตรงกันคือ ห้ามปักตะเกียบตั้งตรงลงในถ้วยข้าวเด็ดขาด เพราะตะเกียบที่ปักตั้งขึ้นมีลักษณะเหมือนธูปที่จุดไหว้คนตายในงานศพและหิ้งบรรพบุรุษ นอกจากนี้ในญี่ปุ่นยังห้ามคีบอาหารส่งต่อจากตะเกียบคู่หนึ่งไปยังอีกคู่หนึ่งโดยตรง เพราะพ้องกับพิธีเก็บอัฐิหลังฌาปนกิจเช่นกัน