เครื่องหมายทิลดาซ้อนประกอบ

เครื่องหมายนี้ระบุการตีบแคบเพิ่มเติมใกล้เพดานอ่อนหรือในลำคอ สัทอักษรสากล (IPA) เป็นระบบสำหรับเขียนเสียงพูด โดยการตีบแคบบริเวณเพดานอ่อนเรียกว่าการทำเสียงเพดานอ่อน ส่วนการตีบแคบลึกเข้าไปในลำคอเรียกว่าการทำเสียงคอหอย l̴ แสดงเสียง L ที่มีการตีบแคบเพิ่มเติมนี้

คลังเอกสาร IPA ระบุว่าอักษรชุดแรกที่เผยแพร่มีขึ้นในปี 1888 ตารางปี 1926 มี ᵭ และ ᵶ สำหรับเสียงที่ทำเป็นเสียงเพดานอ่อนหรือคอหอย ส่วนตารางปี 1949 มี ɫ ซึ่งเป็นอักษร IPA สำหรับ L ที่ทำเป็นเสียงเพดานอ่อน รวมถึงพยัญชนะชนิดอื่นด้วย

ธรรมเนียมการถอดเสียงแตกต่างกัน ข้อเสนอ Unicode ปี 2003 อธิบายว่าการเขียนเสียงแบบอเมริกันนิยมใช้เครื่องหมายนี้กับการออกเสียงเพดานอ่อนที่เกิดพร้อมกัน ขณะที่ IPA ใช้กับการทำเสียงเพดานอ่อนหรือคอหอย ตัวอย่างรวมถึงภาษาอาหรับ ภาษาเซมิติกอื่น ๆ และการถอดเสียงภาษารัสเซีย

ทำไม ̴ จึงเลื่อนหรือดูลอยอยู่?

อักษรฐานเป็นตัวกำหนดตำแหน่งที่เครื่องหมายเกาะอยู่ เครื่องหมายประกอบจะตามหลังอักษรฐาน แต่แบบอักษรและระบบแสดงผลข้อความจะกำหนดตำแหน่งจริง หากไม่มีอักษรฐาน ̴ อาจแสดงแยกเดี่ยว วงกลมประในเอกสารอ้างอิงแสดงตำแหน่งของอักษรฐานที่หายไป

ขนาด รูปร่าง และตำแหน่งอาจเปลี่ยนไปตามอักษรฐาน หากเครื่องหมายวางผิดตำแหน่งในข้อความสัทศาสตร์ ให้ลองใช้แบบอักษรที่ออกแบบมาสำหรับสัทอักษร

ใช้ ˠ หรือ ˤ เมื่อจำเป็นต้องแยกความหมาย

ˠ ระบุการทำเสียงเพดานอ่อน ส่วน ˤ ระบุการทำเสียงคอหอย ข้อเสนอ Unicode ปี 2003 ระบุว่าเครื่องหมายกำกับแยกกันทำให้ความแตกต่างชัดเจนและจัดพิมพ์ง่ายขึ้น ส่วนเครื่องหมายซ้อนเหมาะเมื่อแหล่งข้อมูลใช้ความหมายที่กว้างกว่า