เครื่องหมายอักษรลิ่ม U

อาจหมายถึง “u”—โดยมากคือ “และ” หรือ “แต่”—หรือเลขสิบ

เครื่องหมายอักษรลิ่มอาจแทนคำ พยางค์ หรือตัวเลข ภาษาและประโยคโดยรอบจึงเป็นตัวกำหนดการอ่าน ในกรณีนี้ คำเชื่อม u ในภาษาสุเมเรียนเชื่อมอนุประโยค และเครื่องหมายเดียวกันยังแทนเลขสิบได้ด้วย

อักษรลิ่มพัฒนาจากการบันทึกข้อมูลที่เมืองอูรุกโบราณในเมโสโปเตเมีย ราว 3500–3200 BCE ในศตวรรษที่ 14 BCE เครื่องหมายนี้ปรากฏในจดหมายอามาร์นา ซึ่งเป็นชุดจดหมายโบราณ ทั้งในความหมายเลขสิบและเป็น u ที่เชื่อมอนุประโยค อักษรลิ่มยังใช้บันทึกวรรณกรรมภาษาอัคคาเดียน ซึ่งเป็นภาษาโบราณอีกภาษาหนึ่งของเมโสโปเตเมีย รวมถึงมหากาพย์กิลกาเมช

จะดูได้อย่างไรว่าอ่านแบบไหน?

ดูหน้าที่ของมัน: นับ เชื่อม หรือเขียนพยางค์

ในจำนวนที่กำลังนับ 𒌋 แทนเลขสิบในระบบฐาน 60 ซึ่งจัดกลุ่มค่าเป็นชุดละหกสิบ ระหว่างอนุประโยค คำเชื่อม u ในภาษาสุเมเรียนเชื่อมความคิดในความหมายว่า “และ” “แต่” หรือคำเชื่อมใกล้เคียง เมื่อใช้แทนพยางค์จะให้เสียงสระ อุ โดยประมาณ

แนวทาง Unicode สำหรับอักษรลิ่มอธิบายว่าแบบอักษรต่างยุคอาจวาด 𒌋 ต่างกันได้ แบบอักษรสมัยอูร์ที่สาม ซึ่งเป็นยุคเมโสโปเตเมียที่เก่ากว่า กับแบบอักษรอัสซีเรียใหม่อาจแสดงรูปทรงต่างกัน แต่ทั้งคู่แทนเครื่องหมายเชิงนามธรรมเดียวกัน ไม่ใช่อักขระ Unicode คนละตัว