อักษรฮันกึล E แบบครึ่งความกว้าง

เป็นรูปแบบครึ่งความกว้างของสระเกาหลี ㅔ เมื่ออยู่เดี่ยว ๆ จะอ่านเป็นเสียงสระ /e/ ต่างจากสระที่ประกอบเป็นบล็อกพยางค์เกาหลีทั่วไป อักษรเว้นช่องนี้จะอยู่เดี่ยว ๆ โดย 에 เป็นตัวอย่างของพยางค์ที่ประกอบแล้ว

จาโมความเข้ากันได้ทั่วไป ㅔ และจาโมเชื่อม ᅦ เป็นรูปแบบที่เกี่ยวข้องกันแต่ทำหน้าที่ต่างกัน ￇ เป็นรูปแบบแคบสำหรับระบบรุ่นเก่า ไม่ได้เพิ่มเสียงสระหรือความหมายของคำใหม่

เหตุใดจึงมีสระครึ่งความกว้างนี้?

รูปแบบนี้มาจากมาตรฐานข้อความในยุคคอมพิวเตอร์ มีชุดอักษรที่เกือบเหมือนกันในสายมาตรฐาน Xerox Character Code Standard ซึ่งเกี่ยวข้องกับ KS C 5601-1982 แหล่งข้อมูลที่มีเอกสารรองรับและใกล้เคียงที่สุดสำหรับการจัดเรียงของ Unicode คือภาคผนวก 4 ของ KS C 5601/KS X 1001 ตั้งแต่ปี 1987 และฉบับหลัง ๆ นี่คือพัฒนาการของมาตรฐาน ไม่ใช่อักษรเกาหลีที่เพิ่งประดิษฐ์ขึ้นในยุคนั้น

รูปแบบครึ่งความกว้างทำให้อักษรฮันกึลแต่ละตัวใช้ช่องแคบในข้อความที่มีความกว้างผสมกัน และช่วยรักษาความแตกต่างเมื่อนำข้อมูลย้ายระหว่างรหัสอักขระ ข้อเสนอนี้ระบุว่าชุดนี้ไม่ได้อยู่ในรหัสอักขระรุ่นเก่า และแทบไม่ใช้ในทางปฏิบัติแล้ว หากเขียนภาษาเกาหลีทั่วไป ให้ใช้วิธีป้อนภาษาเกาหลีตามปกติ รูปแบบนี้เหมาะกับข้อมูลเก่าหรือการทดสอบเป็นหลัก

เหตุใด ￇ จึงเปลี่ยนหลังการแปลง?

การแปลงเพื่อความเข้ากันได้อาจพาอักษรนี้เข้าสู่กระบวนการฮันกึลทั่วไป ￇ อาจแปลงผ่าน ㅔ ไปเป็นจาโมเชื่อม ᅦ หากจาโมข้างเคียงถูกแปลงเป็นรูปเชื่อมด้วย ก็อาจประกอบเป็นพยางค์ได้ สิ่งที่เปลี่ยนคือรูปแทนข้อความ ไม่ใช่ความหมาย

กรอบว่างหรือความกว้างที่ไม่คาดคิดอาจเป็นปัญหาฟอนต์ ข้อเสนอ Unicode ปี 2017 รายงานว่าฟอนต์รองรับจาโมครึ่งความกว้างได้ไม่ดี