Danda kaithi

Kończy zdanie lub wiersz tekstu kaithi.

Kaithi było szybkim pismem skrybów; propozycja kodowania łączy je z codziennymi rejestrami oraz szybkim pisaniem w sądach i administracji. Ponieważ odstępy między wyrazami nie były jednolite, znaki interpunkcyjne pomagały wyznaczać granice. W XVII wieku rękopisy pokazują też kaithi używane w tekstach literackich.

Pismo kaithi przeszło od rękopisów i druku do tekstu cyfrowego, gdzie znaki dandy nadal są odrębnymi znakami.

Jak 𑃀 wiąże się z innymi dandami?

Należy do szerszej tradycji interpunkcyjnej, ale ma formy właściwe kaithi.

Devanagari, inny system pisma z Indii, ma odpowiadające znaki pojedynczy i podwójny: । oraz ॥. Propozycja kodowania kaithi umieszcza obie pary w szerszej tradycji dandy; podobna funkcja nie oznacza, że można je stosować zamiennie.

W kaithi 𑃀 oznacza granicę zdania lub wiersza, a jego podwójny odpowiednik 𑃁 wyznacza większą część tekstu. Drukowane teksty kaithi zwykle używały pojedynczej albo podwójnej dandy na końcu zdania, choć odstępy i sposób oznaczania granic nie były jednolite.