Znak 18B2D z małego pisma kitańskiego

Jeden z indeksów naukowych rekonstruuje 𘬭 jako xu, wartość dźwiękową w języku kitańskim, a nie tłumaczenie całego słowa. Kitański był językiem ludu Liao; jego pismo zachowało się głównie na epitafiach i pomnikach. Znaki dźwiękowe często łączą się w grupy zapisujące słowa.

Symbol tekstowy

Co oznacza 𘬭

To zrekonstruowany dźwięk, a nie całe słowo.

Indeks Kane’a z 2009 roku podaje 𘬭 jako „xu”. Małe pismo kitańskie łączy znaki dźwiękowe w grupy ze znakami oznaczającymi całe słowa.

Według tradycyjnych przekazów Yelü Diela stworzył to pismo około 925 roku po poznaniu pisma ujgurskiego. Badanie z 2026 roku podważa tę datę i sugeruje, że system mógł zostać uporządkowany później, za panowania cesarza Shengzonga z dynastii Liao, a znaki dźwiękowe dodano, by ułatwić zarządzanie wieloetnicznym imperium. Najstarszym zachowanym tekstem o pewnej dacie jest epitafium z 1051 roku. Małe i wielkie pismo kitańskie były odrębnymi systemami. Dżurdżeni, założyciele Jin, wzorowali później na obu własne dwa pisma. W zapisie pionowym kolumny biegną od prawej do lewej, a znaki w grupie od lewej do prawej, a następnie z góry na dół.