Lisu noktalama virgülü

Lisu noktasına göre daha az kesin bir bitişi belirtir.

1908 ile 1914 arasında Myanmar’dan Karen kökenli bir din görevlisi olan Ba Thaw, Lisu dilini yazmak için Latin harflerinin biçimlerini uyarladı. James Outram Fraser ve Lisu din görevlileri yazıyı daha sonra gözden geçirdi; bu yazı Fraser yazısı veya Eski Lisu olarak da bilinir.

Fraser yazısındaki noktalama tarihçesi, karma tasarımını yansıtır: Latin noktalama biçimleri, hece içinde yazılarak tonu gösteren ton harfleri olarak yeniden kullanılmıştır. ꓾, cümle sonu için ayrılmış iki işaretten biridir; ꓿ daha güçlü bir bitişi gösterir. Lisu yazısı daha sonra Avrupa ve Çin geleneklerinden soru ve ünlem işaretleri, parantezler ve kitap başlıkları için açılı tırnaklar gibi işaretler de aldı.

Yeni Lisu, Latin harflerini kullanan ayrı bir yazı sistemi olarak 1950’lerde Çin hükümeti tarafından geliştirildi. Latin temelli başka bir sistem olan Gelişmiş Lisu ise 2000’de Tayland’da internet kullanımı için önerildi ve kullanıldı. Bu seçenekler Latin harfleriyle yazılır; ꓾, Fraser ve Lisu din görevlilerinin gözden geçirdiği Lisu yazısına aittir.

꓾ neden yalnızca bir tire ve nokta değil?

Bu, tire ve noktanın birleşimi değil, tek bir Lisu noktalama karakteridir.

Kodlama önerisinde birden fazla biçim gösterilir: nokta, çizgiyle aynı hizaya gelebilir ya da çizginin altında durabilir. -. dizisi ayrı ayrı kodlanmış iki karakterden oluşur; bu yüzden işaretin kendine özgü biçimini ve karakter kimliğini koruyamaz.