Mandaik ikiz ünsüz işareti

Noktadan önceki ünsüz daha uzun söylenir. Buna ünsüz geminasyonu denir: yazıda ikinci bir harf değil, telaffuzda uzatılan bir ünsüz söz konusudur. İşaret, değiştirdiği ünsüzden sonra gelir.

Mandaik yazısının gelişimi milattan sonra ikinci yüzyıla veya daha öncesine tarihlenir. Kökeni tartışmalıdır: bir açıklama Aramice yazıyla bağlantı kurarken, diğeri Part kraliyet yönetiminin yazı geleneğine işaret eder. İki eski bölgesel yazı olan Elamait ve Harasene ile bağlantıları da tartışılır. Tarihlenebilen en eski Mandaean büyü metinleri milattan sonra üçüncü veya dördüncü yüzyıldandır; kaseler ve kurşun levhalar üzerindeki ritüel yazıları içerir.

Latin harfleriyle aktarılmış örnekler arasında ekka (“var”), šenna (“diş”), lebba (“kalp”) ve rabba (“büyük”) bulunur. Neo-Mandaik yazımında geminasyon genellikle gösterilmez. Bu nokta, öğretici veya telaffuza odaklanan metinlerde işe yarar.

Mandaik ikiz ünsüz işareti nasıl yazılır?

İşareti ilgili ünsüzün hemen arkasına koyun. Bu, kendi genişliği olmayan bir birleşen işarettir: karakter dizisinde Mandaik temel ünsüzden sonra gelmeli, metin düzenleme sistemi de onu o harfin altına yerleştirmelidir. Başka bir temel karakterden sonra gelirse yanlış ünsüzü işaretler.

Yazı tipi desteği değişir: Mandaik karakterleri içeren bir yazı tipi veya karmaşık metin düzenleme desteği yoksa işaret kaybolabilir, kutu olarak görünebilir ya da ünsüzden ayrı durabilir. Görünümü hatalıysa yazı tipini ve hemen önceki karakteri kontrol edin.