Litera modyfikująca grot strzałki w lewo

Oznacza szczegół brzmienia obok litery w transkrypcji fonetycznej. Unicode zalicza ˂ do liter modyfikujących z własną szerokością: małych znaków, które stoją obok litery i zajmują własne miejsce, zamiast nakładać się na nią jak akcent. Językoznawcy notują takimi znakami, jak powstał dany dźwięk, a ˂ należy do zestawu czterech grotów (w lewo, w prawo, w górę i w dół) stworzonego do takiego zapisu.

Standard Unicode opisuje ˂ jako znak artykulacji przesuniętej do przodu, czyli dźwięku wymawianego bliżej przodu jamy ustnej niż zwykle; słownik czy badania terenowe mogą doprecyzować jego użycie. Nie należy do standardowych symboli międzynarodowego alfabetu fonetycznego. Poza językoznawstwem możesz go też spotkać jako zamiennik <.

Dlaczego pojawia się zamiast <?

Bo omija reguły blokujące prawdziwy znak mniejszości. < to jeden ze znaków, których Windows zabrania w nazwach plików, a w HTML otwiera znacznik, więc niektórzy sięgają po ˂, który na pierwszy rzut oka wygląda tak samo, ale nie ma go na żadnej liście zakazów. Plik o nazwie «˂szkic˃» zapisze się bez problemu; «<szkic>» nie.

Druga strona medalu: ˂ nigdy nie zadziała tam, gdzie potrzebny jest prawdziwy <. W kodzie, wzorze czy porównaniu w arkuszu nie jest operatorem mniejszości, więc porównanie zawodzi albo daje zły wynik. Jeśli wyszukiwanie < nie znajduje znaku, który wyraźnie widzisz, przyczyną może być skopiowany ˂.