Pauw

Meestal bewondering, soms een plaagstoot over opscheppen. Onder een foto van je outfit, haar of make-up zegt 🦚 dat je er geweldig uitziet en alle blikken trekt. Bij het eigen goede nieuws of de eigen selfie is het een knipoog: „ja, ik pronk even een beetje”. Als reactie op opschepperij betekent het „kijk eens, wat een opschepper” – lief of scherp, afhankelijk van wie het stuurt.

De vogel alleen beslist niet welke lezing je hebt, dus let op de woorden eromheen. „Zo trots als een pauw” en „pronken als een pauw” verklaren waarom de emoji zo makkelijk heen en weer schuift tussen compliment en plagerij. In een bericht over een tuin, de dierentuin, trouwdecoratie of een reis naar India kan hij gewoon de vogel betekenen of zijn kleur: pauwblauw en pauwgroen zijn gangbare namen voor dat diepe turkoois tot smaragdgroen.

Waarom staat de pauw voor trots?

Omdat het mannetje een van de grootste shows uit de natuur opvoert om een partner te winnen. Die lange veren met glanzende ogen zijn niet zijn staart: ze vormen de sleep, die boven de echte staart groeit en tijdens de balts als trillende waaier wordt opgezet. Een verblindend, doelbewust optreden, helemaal gericht op publiek: precies wat wij ijdelheid noemen. Het vrouwtje, de pauwhen, is bruinig en onopvallend.

De vogel in de emoji is de blauwe of Indische pauw, afkomstig van het Indiase subcontinent en tegenwoordig in parken en kasteeltuinen over de hele wereld te vinden. Ondanks al die veren vliegt hij goed genoeg om in bomen te slapen, en zijn harde, kattachtige schreeuw is onmiskenbaar.

Wat betekent de pauw in India en elders?

In Zuid-Azië is hij nationaal, heilig en overal. Sinds 1963 is de pauw de nationale vogel van India. In het hindoeïsme is hij het rijdier van de oorlogsgod Kartikeya, en Krishna draagt bijna altijd een pauwenveer in zijn kroon, zodat de veer alleen al toewijding uitdrukt. Hij siert stoffen, sieraden, bruiloften en feestkunst; wie uit India of Nepal 🦚 stuurt, bedoelt veel eerder schoonheid, zegen of thuis dan spot.

De jezidi's in Noord-Irak vereren Melek Taus, de Pauwengel, als hun belangrijkste goddelijke figuur. In de Griekse mythologie was de vogel gewijd aan Hera, die de honderd ogen van haar gedode wachter Argus in zijn veren zette. Vroegchristelijke kunst gebruikte de pauw als teken van onsterfelijkheid, vanuit het oude geloof dat zijn vlees niet vergaat.