Znak 18B4E małego pisma kitańskiego

Oznacza bai wewnątrz kitańskiego wyrazu. W analizie z 2019 roku Wu Yingzhe i András Róna-Tas odczytują ten znak w bayi-, „stać nieruchomo, zatrzymać się”; indeks Daniela Kane’a z 2009 roku pozostawiał jego wartość niepewną. Znaczenie niesie całe słowo, a nie sam znak.

Jak rozwijało się to pismo?

Powstało, by zapisywać język kitański. Kitańczycy byli historycznym ludem, który za pośrednictwem państwa Liao władał częścią północnych Chin. Tradycyjne przekazy przypisują stworzenie pisma Yelü Dieli i datują je na około 925 rok; najstarszym zachowanym tekstem z możliwą do ustalenia datą jest inskrypcja nagrobna z 1053 roku. Badanie z 2026 roku sugeruje, że pismo mogło zostać usystematyzowane później, za cesarza Shengzonga z Liao. Przejmowało elementy chińskich znaków i łączyło znaki całych słów z blokami fonetycznymi w pionowych kolumnach uporządkowanych od prawej do lewej. Równolegle używano dużego pisma kitańskiego, a późniejsze pismo dżurdżeńskie czerpało z modeli kitańskich. Większość zachowanych przykładów to inskrypcje nagrobne elity.