Ogonek

In het Pools markeert het neusklinkers; in het Litouws klinkerlengte en verschillen tussen woordvormen.

De Poolse spelling gebruikt de ogonek voor neusklinkers, die met lucht door neus en mond worden uitgesproken. Litouwse letters met ogonek markeren lange klinkers en grammaticale verschillen; de vroegere neusklank is verdwenen. Ook de Navajo-spelling gebruikt de combinerende ogonek om nasalisatie aan te geven.

Een vroege aanwijzing voor de Poolse spelling van neusklinkers is een aparte letter in de Heiligekruispreken, een verzameling Poolse religieuze preken, rond 1300. Toen drukkers een compacte manier zochten om Poolse neusklanken weer te geven, stelde Zaborowski haakvormige tekens voor in een verhandeling over spelling in 1514–15. Poolse drukkers onderscheidden de twee neusklinkers vanaf 1521. Een onderzoek naar reproducties van oude drukken dat Bunčić aanhaalt, toont de staartvorm in een druk uit 1698. Die oudere letter ontwikkelde zich later tot ą en ę; het is niet de losse ˛.

Hoe voeg ik een ogonek aan een letter toe?

Gebruik een letter die al gevormd is of de combinerende ogonek, niet ˛.

De aangehechte vorm is de combinerende ogonek ̨: zet die na de basisletter. Door Unicode-normalisatie kan a + ̨ veranderen in ą en i + ̨ in į. ˛ is juist een spatiërend teken: het neemt een eigen positie in en hecht zich niet aan een letter.

Voor een tweede accent zet je elk combinerend teken na dezelfde basisletter; a + ̨ + accent aigu kan worden genormaliseerd tot ą́. Een lettertype of tekstsysteem zonder ondersteuning voor de benodigde tekens kan een combinerend teken verkeerd plaatsen of helemaal niet tonen.