อักษร e ในอักษรสิทธัม

เป็นอักษรอิสระที่ใช้แทนสระ e ในภาษาสันสกฤต

ในอักษรสิทธัม รูปนี้ใช้เขียนพยางค์ที่ขึ้นต้นด้วย e หลังพยัญชนะ เครื่องหมายสระประกอบจะใช้แทนสระเดียวกันภายในพยางค์ อักษรนี้แทนเสียง ไม่ใช่ข้อความสมบูรณ์ ความหมายทางพุทธศาสนา หากมี จะมาจากข้อความหรือพิธีกรรมรอบข้าง

เหตุใดจึงใช้อักษรสิทธัมในญี่ปุ่น?

การถ่ายทอดพระพุทธศาสนานำอักษรสิทธัมไปสู่พิธีกรรมของญี่ปุ่น

เดิมทีอักษรสิทธัมใช้เขียนภาษาสันสกฤต พระสงฆ์พุทธในจีนศึกษาสิ่งนี้ทั้งในฐานะระบบเขียนเสียงและในฐานะหัวข้อศึกษาเฉพาะทาง คัมภีร์ใบลานที่วัดโฮริวจิถูกนำจากจีนไปญี่ปุ่นในปี 609 ตามประเพณีญี่ปุ่น การสอนอักษรสิทธัมเชื่อมโยงกับคูไคในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9

จารึกในอินเดียเหนือแสดงให้เห็น Siddhamātrikā ซึ่งเรียกอีกชื่อว่า Kuṭila เป็นช่วงพัฒนาการของอักษรที่สังเกตได้ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 จนถึงราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8 มีแขนงที่เกี่ยวข้อง เช่น Śāradā, Proto-Bengali/Gauḍī และ Nāgarī ผู้เรียนภาษาสันสกฤตพบอักษรนี้ในฐานะสระ ส่วนในพุทธศาสนาลึกลับของญี่ปุ่น อาจเป็นส่วนหนึ่งของพยางค์พีชะที่ใช้ในพิธีกรรม

เหตุใด 𑖊 จึงมีรูปต่างกันในแต่ละแบบอักษร?

อักษรยังคงเป็นตัวเดิม แต่แบบอักษรวาดรูปร่างต่างกันได้

ในชุดรหัสอักษรสิทธัมของ Unicode รูปอ้างอิงยึดตามรูปแบบญี่ปุ่น ซึ่งสะท้อนประเพณีของชุมชนพุทธที่ทำให้อักษรนี้ยังมีการใช้งาน แบบอักษรอื่นอาจวาด 𑖊 ต่างออกไป รูปลักษณ์เปลี่ยนได้ แต่ค่าสระยังเหมือนเดิม

หากเห็นเป็นกรอบสี่เหลี่ยมหรือช่องว่างบนหน้าจอ อาจหมายถึงแบบอักษรหรือแอปไม่รองรับอักษรสิทธัม แอปต้องรองรับการจัดรูปอักษรสิทธัมและการใช้แบบอักษรสำรองด้วย ดังนั้นการติดตั้งแบบอักษรที่เหมาะสมอาจยังไม่แก้ปัญหา