จุลภาคอักษรภาพ

ใช้คั่นรายการที่เรียงกัน ตุ้นเฮ่า (顿号 / 頓號) อยู่ระหว่างคำหรือวลีสั้น ๆ เช่น 苹果、香蕉、梨 หมายถึง “แอปเปิล กล้วย สาลี่” ส่วนการหยุดที่ยาวกว่าในประโยคใช้จุลภาคจีนปกติ ，

ยังใช้ต่อท้ายเลขลำดับแบบจีนที่ไม่มีวงเล็บ เช่น 一、 ขึ้นต้นหัวข้อที่มีหมายเลข ควรวางติดกับหัวข้อหรือข้อความที่ตามมา

、 มีที่มาอย่างไร?

พัฒนามาจากเครื่องหมายเก่าที่ช่วยกำกับการอ่าน ตัวอย่างยุคแรกในญี่ปุ่นปรากฏในฉบับคัดลอกด้วยมือที่ทำขึ้นก่อนปี 745

ผู้อ่านเคยเติมจุดหยุดลงในต้นฉบับภาษาจีนที่เขียนต่อเนื่อง ต่อมาการพิมพ์และการปฏิรูปเครื่องหมายวรรคตอนทำให้แบบแผนเป็นเอกภาพมากขึ้น ในญี่ปุ่น สื่อการเรียนในสมัยเมจิและไทโชช่วยกำหนดมาตรฐานเครื่องหมายวรรคตอน

ในปี 1922 ตำราการเขียน 作文法讲义 ของเฉินวั่งเต้าแยก 、 ออกจาก ， และเรียกเครื่องหมายแรกว่า 顿号 นี่เป็นหลักฐานการแยกใช้ในภาษาจีนสมัยใหม่ ไม่ใช่การประดิษฐ์เส้นนี้

、 ทำหน้าที่อะไรในภาษาญี่ปุ่น?

แสดงจุดหยุดในประโยคและช่วยจัดกลุ่มคำ ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 読点 (โทเท็น) โดยมีหน้าที่กว้างกว่าการคั่นรายการมาก

การย้ายตำแหน่งอาจเปลี่ยนสิ่งที่ต้องถอด ここから、はきものをぬいではいりなさい ทำให้ はきもの เป็นคำว่ารองเท้า คือให้ถอดรองเท้าก่อนเข้า แต่ใน ここからは、きものをぬいではいりなさい คำกลายเป็น きもの คือเสื้อผ้าหรือกิโมโน ตัวอักษรเดียวกัน แต่คำสั่งต่างกัน