Modificatieletter macron

Gebruik ˉ als zelfstandig teken, niet als accent op een letter. In Bopomofo (Zhuyin), het klankschrift voor Mandarijnse lettergrepen, is deze macron een toonmarkering die na de tekens van de lettergreep wordt opgeslagen. Fonetische notatie kan toonmarkeringen vóór of na een lettergreep zetten; de opmaak kan zo’n teken ernaast tonen. Gebruik voor een streep die aan een klinker vastzit de combinerende macron ◌̄.

ˉ, ¯ en ◌̄ lijken op elkaar, maar werken anders: ˉ is een spatiërende toonmarkering, ¯ een zelfstandige bovenstreep en ◌̄ hecht aan de voorafgaande letter.

Geeft een macron een lange klinker aan?

Dat hangt af van het systeem: Latijn markeert lengte, fonetiek kan toon markeren. In Latijnlessen geeft een streep boven een klinker aan dat die lang is; in fonetische notatie staat ˉ voor een hoge, vlakke toon. In Bopomofo hoort het bij de eerste toon van het Mandarijn.

De markering van Latijnse klinkerlengte heeft oude wortels. Romeinse inscripties gebruikten dubbele klinkers rond 134–78 v.Chr. en in Sulla’s tijd een apex (een klein teken boven een klinker) om lengte aan te geven. Dat waren oudere conventies, niet dit exacte teken. Een later verslag schrijft de uitvinding van tekens voor toon en klinkerlengte toe aan de Griekse geleerde Aristophanes van Byzantium, maar de overlevering van dat verslag is twijfelachtig.

Moderne Latijnse woordenboeken en leerboeken zetten een streep boven klinkers als hulp bij uitspraak en metrum; het is een redactioneel hulpmiddel, geen gewone ongemarkeerde spelling. Het Taiwanese ministerie van Onderwijs beschrijft Bopomofo als een manier om de beginklank, uitgang en toon van een Mandarijnse lettergreep weer te geven. De eerste versie werd gemaakt in 1913 en uitgebracht in 1918.