Sowa

Zwykle nocnego marka, bystrą głowę albo prawdziwego ptaka.

Decydują słowa obok. „Jeszcze nie śpię 🦉” o drugiej w nocy to żart nocnego marka, zdecydowanie najczęstsze użycie. Przy książkach, egzaminach, trafionej odpowiedzi w quizie czy błyskotliwym pomyśle to mądra sowa: bystra, uczona, trochę nauczycielska. Przy zdjęciu z lasu, zoo czy ogrodu to po prostu ptak, którego ktoś zobaczył lub usłyszał.

Pojawia się też sezonowo. Sowa należy do jesiennych i halloweenowych dekoracji, więc w październiku 🦉 stoi obok 🎃 i 🍂, nie znacząc nic upiornego. Fani Harry’ego Pottera używają jej dla sów pocztowych z książek, często w sensie „list w drodze”.

Wysłana sama, bez słów, rzadko jest szyfrem. Czytaj ją jako ptaka albo „jeszcze nie śpię”, zanim zaczniesz szukać głębszego dna.

Skąd sowa mądra, a skąd sowa wróżąca nieszczęście?

Mądrość dały jej starożytne Ateny, złą sławę ludowe wierzenia o nocnym pohukiwaniu.

W starożytnej Grecji pójdźka była ptakiem Ateny, bogini mądrości, a Ateny biły ją na srebrnych monetach, zwanych po prostu „sowami”. Dlatego sowa wciąż oznacza wiedzę w herbach szkół i w książkach dla dzieci; stąd też „sowy do Aten nosić”. Nocny marek ma prostsze źródło: większość sów poluje po ciemku, a ich głos słychać wtedy, gdy człowiek powinien spać.

Nie każda kultura jej schlebia. W hindi i urdu ullu znaczy zarazem sowa i głupiec, więc nazwanie kogoś sową to obelga, choć w tradycji hinduskiej sowa jest też wierzchowcem Lakszmi, bogini bogactwa. W ludowych wierzeniach części świata arabskiego, Turcji i Chin sowa przy domu to zły omen; i w Polsce puszczyk, którego głos słyszano jako „pójdź, pójdź”, uchodził kiedyś za zwiastuna śmierci. Japonia idzie w drugą stronę: fukurō, słowo oznaczające sowę, da się zapisać znakami czytanymi „bez trudu”, więc sowy daje się tam na szczęście.