ตัวเลือกความแปรผัน 69

วางไว้ต่อจากอักขระฐานทันที และใช้ภายในคู่ที่ลงทะเบียนไว้เท่านั้น ลำดับความแปรผันประกอบด้วยอักขระฐานหนึ่งตัวตามด้วยตัวเลือก สำหรับอักษรฮั่น—อักขระที่ใช้ในภาษาจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี รวมถึงภาษาเวียดนามในอดีต—ฐานข้อมูลความแปรผันอักษรภาพ (IVD) จะเชื่อมโยงคู่ที่อนุมัติแล้วกับรูปแบบตัวพิมพ์เฉพาะ มันไม่ใช่การตั้งค่าแบบอักษรทั่วไปหรือปุ่มทำให้ข้อความสวยขึ้น

ตัวเลือกความแปรผันเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกลไกทั่วไปของ Unicode ในปี 2002 และช่วงเสริมที่มี VS69 ตามมาในปี 2003 ตัวเลือกเหล่านี้สร้างขึ้นเพื่อระบุรูปแบบตัวพิมพ์ในข้อความธรรมดา เมื่อเลือกแบบอักษรอย่างเดียวแล้วยังรักษารูปแบบที่ต้องการไว้ไม่ได้ ปีเหล่านี้เป็นปีของการเข้ารหัสคอมพิวเตอร์ ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของธรรมเนียมการเขียนจีน ญี่ปุ่น เกาหลี หรือเวียดนามที่เก่าแก่กว่ามาก

มันเปลี่ยนอะไร?

มันระบุรูปแบบตัวพิมพ์ ไม่ได้เปลี่ยนความหมายของอักขระ การรวมอักษรฮั่นจัดรูปแบบที่ใช้ในภาษาเขียนจีน ญี่ปุ่น เกาหลี และเวียดนามในอดีตไว้ภายใต้อัตลักษณ์อักขระเดียวกัน คู่ที่ลงทะเบียนไว้ช่วยรักษารูปแบบที่จำเป็นสำหรับชื่อ สถานที่ ระเบียน แหล่งข้อมูล หรือสิ่งพิมพ์

UTS #37 ซึ่งเป็นรายงานทางเทคนิคเกี่ยวกับลำดับความแปรผันของอักษรภาพ ใช้ 芦 ในตัวอย่างภาษาญี่ปุ่นสมมติ: เมืองอะชิยะใช้รูปแบบเก่า ขณะที่อักขระเดียวกันในอีกตำแหน่งใช้รูปแบบปกติที่เหมาะกับบริบท ภาพประกอบจับคู่อักขระฐานนี้กับ VS69 ข้อมูล IVD ที่เผยแพร่เมื่อ 2026-08-03 ไม่มี E0134 ดังนั้นตัวอย่างจึงอธิบายกลไก ไม่ได้แสดงการกำหนดรูปแบบที่ใช้ได้ทั่วไป

หากไม่เห็นรูปอักขระ โดยมากเป็นเพราะระบบใช้แบบอักษรสำรอง ไม่ใช่เพราะเกิดข้อผิดพลาด การเลือกแบบอักษรจะตรวจสอบทั้งคู่ หากไม่มีแบบอักษรที่รองรับ อักขระฐานจะแสดงตามปกติและตัวเลือกจะยังมองไม่เห็น ตัวเลือกที่อยู่ลำพังไม่มีอักขระให้เปลี่ยนรูปแบบ