Arabische kleine hoge rechthoekige nul

Spreek de gemarkeerde alif uit bij een stop; laat de lange klinker weg als je doorleest.

In de Hafs-traditie, een overgeleverde manier om de Koran te reciteren, heet het teken ṣifr mustaṭīl qāʾim. Het staat boven een alif: bij waṣl (doorverbinden met het volgende woord) laat je de lange „a” weg; bij waqf (stoppen) spreek je die uit. Sommige Hafs-handleidingen rekenen deze gevallen tot de „zeven alifs”, maar de regel geldt niet voor alle leestradities of edities.

Dit teken hoort bij een langere geschiedenis van markeringen die aan Koranhandschriften werden toegevoegd om de recitatie te begeleiden. Rode punten waren van de vroege achtste tot de late tiende of elfde eeuw de gebruikelijke klinkernotatie in Koranhandschriften. Een bewaard gebleven codex uit de late achtste of negende eeuw gebruikt een zeldzamer systeem met lettervormen voor klinkers. Deze voorbeelden tonen verschillende ontwikkelingen in de notatie, maar dateren ۠ zelf niet.

Hoe typ ik ۠?

Zet ۠ na de basis-alif; een geschikt lettertype plaatst het erboven.

Voor een Quran/Tanzil-tekstverwerking documenteert Text-Fabric het ASCII-token " voor ۠. Dit is een teken voor dat gegevensformaat, geen algemene sneltoets.

Zonder basis-alif kan een gestippelde cirkel verschijnen; dat is een weergavehulp en geen onderdeel van ۠. Bij een vreemde plaatsing kan het lettertype of de Arabische tekenvorming de oorzaak zijn.