Łącząca cyfra pięć pisma grantha

Nie. Oznacza śpiewany ton, a nie ilość.

𑍫 to granthański znak mandra svara, czyli niższego tonu w Samawedzie, tekście wedyjskim przeznaczonym do śpiewania. Umieszcza się go nad śpiewaną sylabą, więc należy czytać go razem z nią.

Grantha używa tych samych zwykłych cyfr co tamilski: ௫ to liczba pięć. 𑍫 wskazuje ton, a ௫ liczy.

Jak 𑍫 trafił do granthańskiej notacji śpiewu?

Należy do wedyjskiej notacji śpiewu zapisywanej w piśmie grantha.

Formy przodków grantha są poświadczone we wczesnych inskrypcjach Pallawów z IV wieku n.e. Ta data dotyczy rodziny pisma, nie tego konkretnego znaku.

W wedyjskiej notacji śpiewu znaki przypominające cyfry umieszczano nad sylabami, by wskazać ton. Wydana drukiem w 1985 roku granthańska Sāma Veda Saṃhitā przypisuje cyfrę 5 do mandra w śpiewanej części zwanej Gana. Rękopis Samawedy w piśmie grantha, skatalogowany pod datą 1831, także pokazuje numerowaną notację śpiewu.

Dlaczego 𑍫 wygląda na pusty, gdy stoi sam?

Potrzebuje granthańskiej sylaby, do której może się przyłączyć.

𑍫 to znak łączący, który nie ma własnej szerokości. Przy granthańskiej sylabie obsługująca go czcionka umieszcza go nad podstawowym znakiem; sam może wyglądać na pusty, oderwany albo pokazywać się jako brakujący glif.

Niektóre znaki Samawedy mogą stać obok siebie nad tą samą sylabą. W 𑌅𑍫 granthańska litera a stanowi podstawę; jeśli znak jest źle ustawiony, problemem może być czcionka lub skład tekstu.