Należy do

Obiekt po lewej jest elementem zbioru po prawej.

Zbiór to kolekcja obiektów zapisana w nawiasach klamrowych. 3 ∈ {1, 2, 3} mówi, że 3 jest jednym z elementów tego zbioru. Czyta się to „należy do”, „jest w” lub „jest elementem”. Kolejność ma znaczenie: element po lewej, zbiór po prawej. Aby zapisać to samo odwrotnie, używa się ∋ („zawiera jako element”): {1, 2, 3} ∋ 3.

Włoski matematyk Giuseppe Peano wprowadził ten znak w 1889 roku w książce o podstawach arytmetyki. Jego znakiem był epsilon, pierwsza litera greckiego słowa ἐστί, „jest”. Późniejszy skład drukarski przekształcił go w dzisiejszy zaokrąglony, stylizowany ∈.

∈ to nie epsilon ani podzbiór

Epsilon to litera; ∈ to relacja między obiektem a zbiorem. Grecka litera ε lub ϵ oznacza wielkość, np. „małą liczbę dodatnią” w analizie. ∈ łączy wyłącznie obiekt ze zbiorem. Unicode koduje je jako różne znaki, więc wyszukiwarki, czytniki ekranu i edytory równań traktują je inaczej.

Używaj ∈ tylko dla pojedynczych elementów. Gdy lewa strona sama jest zbiorem zawartym w innym, potrzebny jest znak inkluzji, np. ⊆: {1} ⊆ {1, 2}, natomiast 1 ∈ {1, 2}. Dla „nie należy do” służy przekreślona forma ∉: x ∉ A.

Jak wpisać ∈?

Wpisz \in w trybie matematycznym LaTeX-a albo ∈ w HTML.

LaTeX to system składu, w którym powstaje większość prac matematycznych, a \in to jedno z jego podstawowych poleceń. Na stronie internetowej znak wyświetlą ∈ lub ∈. Edytory równań, np. w Wordzie czy Dokumentach Google, też przyjmują \in albo mają ten znak wśród symboli relacji.