อักขระ 18BE1 ในอักษรคีตันตัวเล็ก

คำอ่านที่ตีพิมพ์ไว้มีเสียงสระต่างกัน การสร้างเสียงขึ้นใหม่มีทั้ง êŋ, eng, ɛŋ, ɑŋ, iɑŋ และ əŋ ที่ยังไม่แน่ชัด Ŋ ท้ายคำสอดคล้องกับเสียง “ng” ตอนท้ายของ “sing” ส่วนเสียงสระก่อนหน้านั้นแตกต่างกันไปตามข้อเสนอ เหล่านี้เป็นคำอ่านเชิงวิชาการ ไม่ใช่การออกเสียงทั่วไปที่ตกลงกันแล้ว ในอักษรคีตันตัวเล็ก เครื่องหมายแทนเสียงมักรวมกันเป็นกลุ่มเพื่อเขียนคำหนึ่งคำ ดังนั้นอักขระเดี่ยวอาจยังไม่แสดงคำอ่านทั้งหมด

ทำไม 𘯡 จึงอาจดูเหมือน 𘯢?

ฟอนต์ BabelStone รุ่นเก่าบางรุ่นสลับอักขระสองตัวนี้ ฟอนต์ BabelStone สำหรับอักษรคีตันตัวเล็กที่เผยแพร่ก่อน 2023-07-14 แสดง 𘯡 และ 𘯢 สลับกัน โดยแก้ไขในรุ่น 13.008 หากเห็นสองตัวนี้สลับตำแหน่ง ให้ตรวจสอบรุ่นของฟอนต์ก่อนสรุปว่าเป็นรูปแบบอื่นของอักขระ

อักษรตัวเล็กเริ่มใช้แพร่หลายเมื่อใด?

เรื่องเล่าแบบดั้งเดิมระบุว่าสร้างขึ้นราวปี 925 แต่ปีดังกล่าวยังเป็นที่โต้แย้ง เรื่องเล่าเหล่านั้นยกให้เย่หลี่เตี๋ยล่า น้องชายของผู้ปกครองคีตันแห่งเหลียว เป็นผู้ออกแบบ ชาวคีตันทางตอนเหนือของจีนใช้เขียนภาษาของตนควบคู่กับอักษรคีตันตัวใหญ่ซึ่งเป็นอีกระบบหนึ่ง คำว่า “ตัวเล็ก” หมายถึงระบบเขียนคู่ขนาน ไม่ใช่ขนาดตัวอักษรที่เล็กกว่า กล่าวกันว่าได้รับแรงบันดาลใจจากอักษรอุยกูร์ แม้รูปร่างจะคล้ายกันเพียงเล็กน้อย กลุ่มเครื่องหมายแทนเสียงช่วยให้เขียนคำคีตันด้วยการรวมเครื่องหมายเสียงเป็นชุด

งานศึกษาในปี 2026 เสนอว่าอักษรนี้ถูกจัดระบบขึ้นภายหลัง ในสมัยจักรพรรดิเซิ่งจงแห่งเหลียว และระบุจารึกสุสานของอู๋กู่หลินไท่สือเมื่อปี 1051 ว่าเป็นตัวอย่างเก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลือและมีปีที่ยืนยันได้ ข้อความที่ยังหลงเหลือส่วนใหญ่เป็นจารึกสุสานของราชวงศ์และชนชั้นสูงคีตัน รวมถึงจารึกบนอนุสรณ์และสิ่งของ อักษรนี้ใช้ในสมัยเหลียว ซีเหลียวหรือคาราคีไต และจิน ชาวจูร์เชนผู้ก่อตั้งราชวงศ์จินนำธรรมเนียมการเขียนของคีตันไปปรับใช้ในภายหลัง