Ideogram B189 pisma linearnego B

Znaczenie znaku jako przedmiotu pozostaje sporne. B189 to współczesna nazwa katalogowa znaku, a nie przetłumaczone słowo. Numer nie przesądza o żadnej z dyskutowanych interpretacji. Starsze podręczniki transkrypcji grupują *189 pod RECT/RECTAGONUM, określeniem znaczącym „prostokąt”; to klasyfikacja, a nie pewne tłumaczenie.

Hipoteza opublikowana w 2019 roku identyfikuje znak jako płytkę z rozpłaszczonego rogu. Wskazuje na tabliczkę z Pylos, gdzie znak występuje po słowie pisma linearnego B tłumaczonym jako „rzemieślnik obrabiający róg”, oraz na zapisy małych ilości przeznaczonych dla osób o wysokiej pozycji. To argument za hipotezą, nie pewny odczyt. Określenia „płytka z rogu” używaj z tym zastrzeżeniem.

Gdzie używano B189?

W pałacowych zapisach z epoki brązu dotyczących towarów i przydziałów. B189 występuje w Pylos (tabliczka Un 1482) i Mykenach (tabliczka Ue 611). Tabliczki pisma linearnego B pochodzą z okresu ok. 1450–1150 p.n.e. Pisarze umieszczali ideogramy — znaki oznaczające rzeczy, a nie wypowiadane sylaby — obok ilości i tekstu, by zapisywać towary i materiały.

Pismo linearne B dzieli z wcześniejszym egejskim pismem linearnym A praktykę używania ideogramów i część ogólnych znaków. Ten związek między systemami pisma nie dowodzi, że B189 ma konkretny znak-przodka. Późniejszy sylabariusz cypryjski to kolejna powiązana tradycja egejska, używana do zapisu greki; nie czyni to z B189 litery cypryjskiej.

Jak transkrybować B189?

Używaj B189 jako oznaczenia i przedstawiaj odczyt przedmiotu jako hipotezę. Na tabliczce ideogram zajmuje miejsce przeznaczone na przedmiot lub towar i odczytuje się go wraz z ilościami; nie zapisuje wypowiadanej sylaby. We fragmencie z Pylos opisz go jako możliwą płytkę z rogu, jeśli właśnie tę interpretację masz na myśli.

Analizy omawiają element KE w kształcie B189. Nie oznacza to, że cały znak jest osobnym znakiem sylabicznym KE.