เครื่องหมายอัญประกาศมุมเดี่ยวชี้ขวา

ใช้ทำเครื่องหมายคำพูดที่ยกมา แต่ไม่ได้ใช้ปิดเสมอไป อัญประกาศมุมเดี่ยวมักรับหน้าที่ชั้นในของคำพูดที่ยกมา ในแบบที่ปลายชี้ออกด้านนอก คู่ของมันคือ ‹…› ส่วนการจัดพิมพ์หนังสือภาษาเยอรมันมักกลับด้านเป็น ›…‹ ให้ดูทั้งคู่ ไม่ใช่ดูแค่ทิศที่ปลายชี้

ให้ใช้รูปแบบอัญประกาศตามข้อความที่คุณกำลังแก้ไข ถ้าเปลี่ยน › ทุกตัวเป็นอัญประกาศปิดแบบอังกฤษ อาจทำให้เครื่องหมายเปิดกลายเป็นเครื่องหมายปิด

กีเยเมต์มาจากไหน?

มันพัฒนามาจากธรรมเนียมเก่าแก่ในการทำเครื่องหมายข้อความที่ยกมา บรรณาธิการชำระข้อความในกรีกโบราณใช้ดิเพล (diple) ซึ่งเป็นเครื่องหมายรูปมุมที่ขอบหน้า เพื่อชี้ข้อความที่ควรสังเกต มันเป็นส่วนหนึ่งของประวัติการทำเครื่องหมายคำพูด แต่การที่หน้าตาคล้าย › ไม่ได้ทำให้เป็นเครื่องหมายวรรคตอนตัวเดียวกัน

อัญประกาศในงานพิมพ์มีหลักฐานตั้งแต่ปี 1516 และรูปแบบกีเยเมต์ปรากฏในหนังสือปี 1527 ที่พิมพ์โดยโฌส บาด (Josse Bade) ช่างพิมพ์ในปารีส สิ่งเหล่านี้เป็นหมุดหมายของเครื่องหมายทั้งตระกูล ไม่ใช่วันกำเนิดที่ยืนยันแล้วของ › เดี่ยว เมื่อเวลาผ่านไป เครื่องหมายเหล่านี้ย้ายจากหมายเหตุที่ขอบหน้ามาล้อมรอบถ้อยคำที่ยกมาเอง และแต่ละภาษาก็กำหนดกฎเรื่องทิศทางและการซ้อนของตัวเอง