Lewy górny półnawias

Otwiera fragment edytorski; jego znaczenie określa legenda wydania.

W wydaniu naukowym ⸢ zwykle otwiera parę górnych półnawiasów ⸢...⸣. Para sygnalizuje decyzję wydawcy dotyczącą tekstu źródłowego, na przykład uszkodzenie, częściowo czytelne ślady, uzupełnienie lub poprawkę; nie jest zwykłym cudzysłowem.

Para występuje w wydaniach tekstów starożytnych, w tym tekstów klinowych (zapisanych dawnym pismem o kształcie klinów) oddanych w transliteracji oraz materiałów ze starożytnego Egiptu. Wydawcy używają też nawiasów kwadratowych, ostrych, klamrowych i kropek do oznaczania innych ingerencji. Legenda wyjaśnia, co ten nawias edytorski oznacza w danym wydaniu.

Dlaczego znaczenie ⸢ zależy od wydania?

Różne tradycje edytorskie przypisują tej samej parze różne znaczenia.

Nowoczesna praktyka edytorska z użyciem półnawiasów pojawia się w publikacjach epigraficznych i papirologicznych od końca XIX wieku. Epigrafika bada inskrypcje, a papirologia — starożytne dokumenty zapisane na materiałach takich jak papirus. Konwencja Lejdejska dążyła do wspólnego systemu w 1931 roku, lecz poszczególne wydania nadal określają własne znaki.

Na przykład niektóre transkrypcje egiptologiczne używają tej pary, by oznaczyć częściowe zniszczenie. Cyfrowe wydanie aramejskie lub fenickie może oznaczać nią ślady, które da się odczytać tylko częściowo. Niektóre wydania epigraficzne i papirologiczne używają jej dla błędnej lub zastąpionej litery poprawianej przez wydawcę. Sprawdź legendę wydania.

Jak wpisać ⸢?

Użyj wejścia Unicode, aby wstawić dokładny znak.

Jeśli edytor obsługuje wpisywanie punktów kodowych Unicode, wpisz 2E22; skrót klawiszowy zależy od programu. Zwykłe klawisze [ i ] wstawiają inne znaki i nie oznaczają tej samej ingerencji edytorskiej.

Czcionka lub szablon dokumentu bez tego specjalnego glifu może wyświetlić pusty kwadrat. Jeśli znak przypomina ⌈ lub ⌜, sprawdź jego tożsamość przed opublikowaniem transkrypcji.