Lewy nawias narożny

Rozpoczyna cytowany lub wyodrębniony tekst.

Japońskie nawiasy nie tylko oddają głos postaciom: 「」 może obejmować przytoczone słowa, tytuły artykułów, tekst do wpisania lub wyrażenia wymagające podkreślenia. Czytaj je w kontekście, zamiast zakładać, że ktoś wypowiedział je na głos. W cytacie wewnątrz cytatu japoński używa 『』.

Jak 「 stał się cudzysłowem?

Dzisiejsza para wyewoluowała w japońskim piśmie i druku.

W XVIII wieku znaki zbliżone do współczesnych wydzielały cytowane lub podkreślane słowa. Inny nurt obejmował ioriten, znak związany z dialogiem w scenariuszach jōruri, czyli przedstawień opartych na narracji. We wczesnym okresie Meiji w Japonii druk ruchomą czcionką pomógł połączyć te praktyki. Projekt zasad interpunkcji z 1906 roku wymieniał dialogi, cytaty, tytuły i inne wyodrębnione sformułowania.

Dlaczego 「 wygląda inaczej w tekście pionowym?

Układ pionowy zmienia orientację znaku, nie jego znaczenie. Pozwól systemowi składu zająć się tą zmianą. Zasady łamania wierszy utrzymują też 「 przy następującym tekście, zamiast pozostawiać go samotnie na końcu wiersza.

Chińskie konwencje zmieniają również kolejność zagnieżdżania. Tajwan używa 「」 na zewnątrz i 『』 wewnątrz. Wytyczne Chin kontynentalnych przewidują zakrzywione cudzysłowy w poziomie; w pionie stosują 『』 na zewnątrz i 「」 wewnątrz. Kieruj się konwencją edytowanego dokumentu.