Odwrócona twarz

Uśmiech, którego nie należy brać dosłownie. Po przesadnie radosnym zdaniu („Super, znowu opóźnienie”) obraca słowa w sarkazm, jak śmiech z puszki do własnego narzekania. Samo to wzruszenie ramion w stylu „no, stało się”: wygłup, frustracja albo rezygnacja za uśmiechem.

Wiele osób, które dużo piszą, odczytuje je jako ironię. Ktoś, kto nie śledzi emoji jako sygnałów tonu, może zobaczyć zwykły uśmiech albo błąd wyświetlania – z takimi osobami lepiej mówić wprost.

Co znaczy, gdy ktoś wysyła ci 🙃?

Zwykle rezygnacja albo żartobliwy wygłup, rzadko zwykła radość. Po złej wiadomości to westchnienie: przykro, nic nie poradzisz. Bez powodu to niewinne wygłupy. Jeśli sytuacja jest poważna i nie wiesz, czy żartuje z tobą, czy z ciebie – zapytaj.

Skąd się wzięła odwrócona twarz?

Wyrosła z odwróconych buziek tekstowych. Już w 2004 roku japoński przewodnik po emoji na komórki grupował odwrócone buźki tekstowe pod hasłem sakadachi, czyli po japońsku „stanie na rękach”.

W 2008 roku Gmail miał własną rysowaną odwróconą twarz. W 2014 roku wniosek do Unicode wymienił twarz z Gmaila i popularny emotikon wśród dodatków dla zgodności z istniejącymi komunikatorami; w 2015 roku stała się standardowym emoji.

Do 2016 roku w sieci używano jej też do uśmiechania się mimo stresu, obok wygłupów i ironii.