Nawiasy łączące poniżej

Wskazują, że wpływ dolnego znaku diakrytycznego jest osłabiony lub częściowy.

Teuthonista to zapis służący do notowania drobnych różnic wymowy w dialektach regionalnych, zwłaszcza germańskich i romańskich, takich jak włoski. ExtIPA rozszerza Międzynarodowy Alfabet Fonetyczny, system zapisu dźwięków mowy. W obu przypadkach ᪽ modyfikuje poprzedzający go dolny znak diakrytyczny, a nie samą literę.

Ta rodzina notacji rozwijała się poprzez kilka powiązanych systemów. Ogólny alfabet językowy Carla Richarda Lepsiusa ukazał się w 1855 roku; włoski językoznawca Graziadio Isaia Ascoli opracował pokrewny system transkrypcji w 1873 roku. Teuthonista wzięła nazwę od czasopisma wydawanego od 1924 roku. Propozycja Unicode dotycząca znaków Teuthonista pojawiła się w 2011 roku; ten znak dodano do Unicode w 2014 roku.

Jak wpisać nawiasy łączące poniżej?

Umieść je po dolnym znaku diakrytycznym, który modyfikują.

Zapisz kolejno: litera podstawowa + dolny znak diakrytyczny + ᪽. W tekście znak występuje po swoim celu; po wyświetleniu nawiasy znajdują się po obu stronach diakrytyku. Wstawiony samodzielnie nie ma diakrytyku do modyfikowania.

Nawiasy znajdują się obok celu zamiast układać się pionowo. Obsługa czcionki ma znaczenie: sprawdź całą sekwencję litery i diakrytyków, bo czcionka bez obsługi znaków fonetycznych może źle ustawić ᪽.

Których nawiasów łączących użyć?

Wybierz je według położenia diakrytyku oraz tego, czy jest obejmowany, czy nakładany.

Użyj ᪻ jako pojedynczej pary wokół diakrytyku nad literą, a ᪼ jako wersji z podwójnymi nawiasami. ᪾ nakłada się na literę podstawową lub znak, który ją przecina. W ExtIPA ᫃ i ᫄ to pojedyncze nawiasy na początku lub końcu segmentu; ᪽ jest parą dla dolnego diakrytyku.