Mandeese interpunctie

Het markeert een grote onderbreking in Mandeese tekst.

In Mandees schrift worden weinig leestekens gebruikt. Een Unicode-voorstel uit 2008 beschrijft een kleiner teken voor een kleine onderbreking, zoals een komma, en een groter teken voor een grote onderbreking, zoals een punt. Dit grotere teken, ࡞, kan aan het begin of einde van een tekstgedeelte staan en maakt de grens zichtbaar.

Het Mandees schrift ontwikkelde zich uit schriftvormen uit de late Parthische periode, de laatste eeuwen van het Parthische Rijk; de herkenbare vorm wordt vooral met de tweede eeuw n.Chr. in verband gebracht. De geschiedenis ervan is ook verbonden met de regionale schriften van Elymaïs en Characene en met Parthisch kanselarijschrift, het formele schrift van de rijksadministratie. De lettervolgorde volgt de bredere Aramese alfabettraditie die ook in het Hebreeuws en Syrisch te zien is.

Waarom kan Mandeese interpunctie kleiner lijken?

In een manuscript kan hetzelfde teken kleiner worden weergegeven.

In colofons van religieuze manuscripten — slotnotities aan het einde van een manuscript — wordt dit teken doorgaans kleiner weergegeven. Dat is geen apart Unicode-teken; de lettergrootte hangt af van het lettertype.

Een coderingsvoorstel uit 2008 vermeldt traditioneel en liturgisch gebruik van het Mandees schrift in Iran, Irak en elders. Ook de moderne Neo-Mandeese spelling gebruikt het teken als scheiding tussen tekstgedeelten.