อักษร E ในอักษรมุลตานี

เป็นอักษรสระอิสระในอักษรมุลตานี โดยทั่วไปแทนเสียง “เอ”

อักษรมุลตานีมีอักษรสระอิสระสี่ตัวและไม่มีเครื่องหมายสระเล็ก ๆ ที่เติมกับพยัญชนะ ดังนั้นสระที่เขียนจึงมักปรากฏเดี่ยว ๆ อยู่ต้นคำ หรืออยู่ท้ายคำพยางค์เดียว อักษรนี้โดยทั่วไปแทนเสียง “เอ” ที่ชัดเจน แต่บางแหล่งใช้แทนเสียงที่เปิดกว่า อยู่ระหว่าง “เอ” กับ “แอ” หรือเสียง “โอ” ที่ออกเสียงตรง ๆ

อักษรมุลตานีมีที่มาอย่างไร?

อักษรนี้อยู่ในตระกูลลันดา ซึ่งเป็นกลุ่มระบบเขียนที่เกี่ยวข้องกัน

อักษรมุลตานีใช้เขียนภาษาเซไรคีในแคว้นปัญจาบของปากีสถานและทางเหนือของแคว้นสินธ์ ทั้งในการเขียนทั่วไปและการค้า อีกชื่อหนึ่งคือคาริกกีหรือซาไร อักษรนี้เกี่ยวข้องกับอักษรกุรมุขี และเกี่ยวข้องห่าง ๆ กับอักษรคุดาวาดีและโคชกี

ในปี 1819 หนังสือเล่มแรกที่เขียนด้วยอักษรมุลตานี ซึ่งเป็นพันธสัญญาใหม่ของคริสต์ศาสนา พิมพ์ด้วยตัวเรียงโลหะ ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ฝ่ายปกครองของอังกฤษกำหนดอักษรอาหรับเป็นมาตรฐานสำหรับภาษาต่าง ๆ ในแคว้นสินธ์ อักษรมุลตานีค่อย ๆ ลดการใช้ลง แต่ยังใช้ต่อไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 Unicode 18.0 ระบุว่าปัจจุบันภาษาเซไรคีเขียนด้วยระบบอักษรที่มีต้นแบบจากอาหรับ

ทำไม 𑊃 จึงอ่านได้หลายแบบ?

การสะกดอักษรมุลตานีแตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ Unicode 18.0 ระบุว่าอักษรนี้ไม่มีรูปแบบมาตรฐานเดียว และการสะกดเปลี่ยนไปในช่วงหนึ่งในสี่แรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชุดอักขระที่เข้ารหัสไว้รวบรวมรูปอักษรที่มีหลักฐานจากแหล่งต่าง ๆ แทนการกำหนดให้สะกดแบบเดียว

ตาราง Unicode อ้างอิงตัวอย่างทั้งสิ่งพิมพ์และลายมือ ซึ่งมีรูปอักษรต่างกันได้ ดังนั้นแบบอักษรจึงอาจแสดง 𑊃 เป็นรูปที่มีหลักฐานอีกรูปหนึ่ง