Sylaba pisma yi Git

Znak oznacza jedną sylabę yi; kontekst nadaje jej znaczenie w wyrazie.

W standardowym piśmie yi z Liangshan, regionu w południowo-zachodnich Chinach, git to zapis tej sylaby alfabetem łacińskim; końcowe t oznacza wysoki ton, czyli wysoką wysokość głosu. To wskazówka wymowy, nie angielskie słowo ani nazwa programu.

Najstarsza zachowana datowana inskrypcja w piśmie yi znajduje się na brązowym dzwonie z 1485 roku. Ta data dotyczy inskrypcji, a nie początku pisma yi. Tradycyjne rękopisy yi przekazywały wiedzę religijną, rytualną, medyczną, magiczną i genealogiczną w lokalnych liniach bimo, specjalistów od obrzędów yi. Standardowe pismo yi z Liangshan opracowano w 1974 roku i oficjalnie ogłoszono w 1980 roku. Umożliwiło publikowanie dokumentów urzędowych, gazet i literatury oraz zachowanie tekstów rytualnych i epickich.

Dlaczego pismo yi różni się w zależności od regionu?

Lokalne tradycje yi i standard z Liangshan to odrębne warstwy.

Starsze tradycje yi różnią się kształtem znaków, ich zasobem i kierunkiem pisania. Tradycyjne pismo ideograficzne yi — znaki przekazujące znaczenia — jest odrębne od tradycji znaków chińskich. Standardowy sylabariusz z Liangshan opiera się natomiast na starszych formach północnego pisma yi. To łączy ꇚ z szerszą tradycją piśmiennictwa yi, ale nie oznacza, że współczesny standard można wymieniać z formami lokalnymi.

Standaryzacja zmieniła rolę pisma: lokalne rękopisy zachowywały wiedzę rytualną i rodowody, a standard z Liangshan służy publicznemu piśmiennictwu i zachowywaniu tekstów w północnych społecznościach yi. Nie jest to uniwersalny system pisma dla wszystkich języków yi.