Lis

Mrugnięcie do twojego sprytu albo po prostu lis. Wysłana po rozwiązaniu trudnego problemu lub zręcznym posunięciu lisia buzia to komplement z uśmiechem: bystry, pomysłowy, trochę przebiegły. Ponieważ „lis” to także ktoś, kto wodzi innych za nos, po podejrzanym numerze to samo emoji może być żartobliwą szpilą. Która to opcja, powie ci otaczająca je wiadomość.

Obok zdjęcia przyrody to po prostu zwierzę. W komplemencie o wyglądzie zmienia ton: „foxy” to angielski slang na „atrakcyjny” od końca XIX wieku, więc emoji, które chwaliło twój arkusz, pod selfie czyta się jako delikatny flirt.

Dlaczego lis symbolizuje spryt?

Bo wiele dawnych opowieści zrobiło z niego krętacza. W jednej bajce Ezopa lis pochlebstwem wyłudza od kruka ser; w innej uznaje za kwaśne winogrona, których nie może dosięgnąć. W średniowiecznych europejskich opowieściach o lisie Renarcie przechytrza wilka, niedźwiedzia, a nawet króla lwa. Angielski zachował tę myśl: „outfox” kogoś to pokonać go sprytem.

Legendy Azji Wschodniej dodają magię. W Japonii kitsune, duch lisa, potrafi przybrać ludzką postać, a lisy są posłańcami Inari, bóstwa shintō związanego z ryżem i plonami, dlatego wiele świątyń Inari ma posągi lisów. Dziewięcioogoniasty lis trafił do Japonii z chińskich legend, gdzie „lisi duch” (狐狸精) oznacza też uwodzicielkę, zwykle obraźliwie. Po koreańsku 여우 („lis”) może opisywać bystrą osobę, choć niektóre złożenia obrażają przebiegłą kobietę. Te skojarzenia barwią 🦊 tylko wtedy, gdy wskazuje na nie kontekst.