Podwójny przecinek newa

To granica w piśmie, a nie dźwięk mowy. W interpunkcji newa oddziela frazy i może również zamykać zdanie. Przecinek i kropka są tylko przybliżonymi odpowiednikami.

Pismo newa rozwinęło się z pisma brahmi przez północną odmianę pisma gupta, dawnych pism Azji Południowej. Jest spokrewnione z pismami bengalskim, orija i tirhuta, a wpływ na nie miało dewanagari.

Najstarszym odnotowanym użyciem pisma newa jest buddyjski rękopis sutry Laṅkāvatāra z 908 r. n.e. Historycznie używano go do zapisu języków newar (nepal bhasa), sanskrytu, bengalskiego, maithili i hindi. Nepal zakazał tego pisma w 1905 r., a zakaz zniesiono w 1951 r. Propozycja z 2017 r. pokazuje 𑑚 w rękopisach, ale nie podaje daty jego pierwszego użycia.

Podwójny przecinek newa czy końcowy anuswara: co jest czym?

Podwójny przecinek jest znakiem interpunkcyjnym; końcowy anuswara oznacza głównie dźwięk nosowy. W niektórych rękopisach końcowy anuswara również pełni funkcję interpunkcyjną. Propozycja z 2017 r. wspomina o tym nakładaniu się funkcji, ale odróżnia znaki kształtem i rolą. Nie można ich stosować zamiennie.

Położenie zmienia siłę znaku. Odczytuj go w kontekście tekstu newa; polska interpunkcja jest tylko przybliżeniem.

Jak wpisać podwójny przecinek newa?

Użyj selektora znaków lub metody wprowadzania pisma newa. W edytorze obsługującym szesnastkowy zapis Unicode wpisz 1145A i uruchom konwersję; dokładny skrót zależy od systemu.

Jeśli znak wyświetla się jako kwadrat, aktywna czcionka nie zawiera glifu newa. To problem z wyświetlaniem, a nie inny znak.