Drievoudige integraal

Het telt een grootheid op over elk punt van een lichaam. Elk van de drie tekens staat voor integreren naar één variabele, meestal x, y en z. In ∭_E f(x,y,z) dV is E het ruimtelijke gebied en dV een piepklein stukje volume. Is f gelijk aan 1, dan krijg je het volume van E; is f een dichtheid, de totale massa. In de natuurkunde net zo voor totale lading of energie.

Het teken komt van de gewone integraal ∫. Leibniz schreef ∫ voor het eerst in een manuscript uit 1675, als uitgerekte lange s voor het Latijnse summa, ‘som’; tegenwoordig zijn twee of drie tekens naast elkaar de standaardnotatie voor herhaalde integratie.

Hoe typ ik ∭?

Met \iiint in LaTeX of in de vergelijkingseditor van Word. Standaardtoetsenborden hebben er geen toets voor; elders kies je het meestal uit een tekenoverzicht.