Całka potrójna

Sumuje wielkość w każdym punkcie bryły. Każdy z trzech znaków odpowiada całkowaniu po jednej zmiennej, zwykle x, y i z. W ∭_E f(x,y,z) dV E to obszar przestrzenny, a dV maleńki kawałek objętości. Gdy f równa się 1, wynikiem jest objętość E; gdy f to gęstość — całkowita masa. W fizyce tak samo liczy się całkowity ładunek czy energię.

Znak wywodzi się z całki pojedynczej ∫. Leibniz po raz pierwszy zapisał ∫ w rękopisie z 1675 roku jako wydłużone długie s od łacińskiego summa, „suma”; dziś dwa lub trzy znaki obok siebie to standardowy zapis całek wielokrotnych.

Jak wpisać ∭?

Poleceniem \iiint w LaTeX-u lub w edytorze równań Worda. Standardowe klawiatury nie mają tego klawisza; poza tymi narzędziami zwykle wybiera się go z tablicy znaków.